ارتباط بین دیسترس اخلاقی و شجاعت اخلاقی در پرستاران شاغل در بیمارستان های منتخب دانشگاه علوم پزشکی همدان در پاندمی کووید ۱۹

سابقه و هدف: دیسترس اخلاقی عاملی آسیب زا در پرستار و مراقبت پرستاری است. شجاعت اخلاقی به پرستاران برای انجام مراقبت پرستاری کمک می کند. این مطالعه با هدف تعیین ارتباط بین دیسترس اخلاقی و شجاعت اخلاقی پرستاران شاغل در بیمارستان های منتخب دانشگاه علوم پزشکی همدان در طول پاندمی کووید ۱۹ انجام شد. مواد و روش ها: این مطالعه مقطعی، با مشارکت ۲۰۴ پرستار شاغل در بیمارستان های منتخب آموزشی و با روش تصادفی ندی انجام شد. داده ها به روش خودگزارشی و با چک لیست دموگرافیک، پرسش نامه دیسترس اخلاقی Corley و شجاعت اخلاقی Sekerka جمع آوری شد. به منظور تجزیه وتحلیل داده ها از آزمون تی مستقل، آنووا و تحلیل رگرسیون استفاده شد و تجزیه وتحلیل داده ها با کمک نرم افزار SPSS نسخه ۲۱ و در سطح معنی داری ۰.۰۵۰P≤ انجام شد. یافته ها: نتایج نشان داد بیشتر پرستاران مرد (۵۵.۴۰ درصد) با میانگین سنی ۹.۵۳±۴۱.۹۶ سال، شاغل در بخش اورژانس (۴۳.۲۰ درصد)، دارای سابقه کار ۵ تا ۱۰ سال (۵۱.۳۸ درصد) و قراردادی (۵۷.۴۵ درصد) بودند. بین دیسترس اخلاقی با جنس، محل خدمت و سابقه کار و همچنین بین شجاعت اخلاقی با سن ارتباط معنی داری وجود داشت (۰.۰۵۰P≤)، اما بین دیسترس اخلاقی با نوع استخدام و نیز بین شجاعت اخلاقی با نوع استخدام، سابقه کار، جنسیت و محل خدمت ارتباطی وجود نداشت (۰.۰۵۰P≥). بین دیسترس اخلاقی و شجاعت اخلاقی ارتباط منفی معنی دار وجود داشت (۰.۸۶۳-R=، ۰.۰۵۰P≤). نتایج حاصل از مدل رگرسیون تطبیق داده شده نشان داد با هر واحد افزایش نمره دیسترس اخلاقی، نمره شجاعت اخلاقی ۰.۳۳ نمره کاهش می یابد که این ارتباط از نظر آماری معنادار بود (۳۳/β=-، ۰.۰۰۱P<). میانگین نمره کل دیسترس اخلاقی ۳.۳۲±۵۷.۶۱ و میانگین نمره کل شجاعت اخلاقی ۹۲.۴۶±۳۶.۲ بود. نتیجه گیری: ازآنجاکه بین دیسترس اخلاقی و شجاعت اخلاقی ارتباط معنی دار منفی وجود دارد، لذا برگزاری کارگاه های انگیزش اخلاقی به منظور کاهش دیسترس اخلاقی و افزایش شجاعت اخلاقی پرستاران پیشنهاد می شود.

کلیدواژه ها:

Behavior Mechanisms ، COVID-۱۹ ، Moral Status ، Nurses ، پرستاران ، کووید ۱۹ ، مکانیسم های رفتاری ، وضعیت اخلاقی