بررسی انواع بیمه گری در کشورهای مختلف در مقایسه با کشور ایران

رویدادهای طبیعی خسارت زا و مخاطرات مختلف در کشور، تولیدات کشاورزی را به طور مستمر تهدید می کند. این پدیده ها از مهم ترین عوامل بازدارنده سرمایه گذاری در بخش کشاورزی است . وسعت طیف وقوع عوامل یادشده در کشور چنان است که بر اساس گزارش فائو، کشور ما جز ۱۰ کشور اول بلاخیز دنیا محسوب می شود. صندوق بیمه کشاورزی یکی از زیرمجموعه های بانک کشاورزی است که به عنوان یک بازوی مهم در حمایت از بخش کشاورزی در مقابل مخاطرات طبیعی عمل می کند. بیمه کردن محصولات کشاورزی در کشورهای مختلف بر اساس یکی از سه روش : هزینه تولید، نسبتی از بازده محصول و نسبتی از وام داده شده به کشاورز صورت می گیرد. در این مقاله ، بیمه محصولات کشاورزی در کشورهای ایران ، آمریکا، اسپانیا، هند و ژاپن موردبررسی قرار گرفتند. در میان روش های مختلف بیمه کردن محصولات کشاورزی در کشورهای مختلف (هزینه تولید، نسبتی از بازده محصول ، نسبتی از وام داده شده به کشاورز) به نظر می رسد روش اول روش بهتری است ؛ چنان که در کشور ما نیز از آن استفاده می شود؛ اماروش دوم نیز که در کشور ما مورداستفاده قرار می گیرد، از سوی صاحب نظران چندان مطلوب به نظر نمی رسد. درنهایت با توجه به موارد اشاره شده و بررسی تجارب کشورهای مطرح ، مشاهده شد که در هیچ یک از کشورهای موردبررسی بیمه محصولات کشاورزی به شکل تجاری و بدون حمایت و دخالت دولت صورت نمی پذیرد و حتی در کشورهایی که بیمه محصولات کشاورزی به شکل خصوصی و بازرگانی (تجاری) عرضه می شود (ازجمله اسپانیا و آمریکا)، این امر با حمایت دولت به عنوان بیمه گر اتکایی تحقق یافته وامکان پذیر شده است . بیمه کشاورزی در کشورهایی چون ژاپن و هند از طریق تعاونی و صندوق های دولتی صورت می پذیرد که درنهایت در این کشورها نیز دولت با اتکایی کردن از طریق خسارت تحت پوشش فدراسیون ها وارد عمل می شود و ریسک های موجود را تحت پوشش قرار می دهد.

کلیدواژه ها:

بیمه ، بیمه محصولات کشاورزی ، انواع بیمه گری ، بیمه اتکایی