تاثیر آموزش به روش خودارزیابی تصویری بر دانش، عزت نفس و عملکرد کارکنان اتاق عمل در انجام احیای قلبی ریوی پیشرفته

زمینه و هدف: نتایج مطالعات قبلی حاکی از عملکرد ضعیف و دانش ناکافی کارکنان اتاق عمل در زمینه احیای قلبی ریوی است. مطالعه حاضر با هدف تعیین تاثیر آموزش به روش خودارزیابی تصویری برسطح دانش، عزت نفس و عملکرد کارکنان اتاق عمل در احیای قلبی ریوی پیشرفته، انجام شد. روش بررسی: این مطالعه پیش تجربی از نوع پیش آزمون، پس آزمون تک گروهی با شرکت ۳۲ نفر از کارکنان اتاق عمل انجام شد. مداخله به صورت برگزاری کارگاه احیای قلبی ریوی و فیلم برداری از انجام عملی احیای قلبی بر روی مولاژ توسط هریک از شرکت کنندگان و سپس باز پخش فیلم به منظور خودارزیابی بود. داده ها با استفاده از پرسش نامه پژوهشگر ساخته دانش و پرسش نامه عزت نفس Rosenberg در ۳ نوبت (قبل، بلافاصله و ۸ هفته پس از مداخله) و پرسش نامه خودارزیابی عملکرد و چک لیست مشاهده ای عملکرد در دو نوبت (بلافاصله و ۸ هفته پس از مداخله) جمع آوری شد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه ۱۶، آنالیز واریانس با تکرار مشاهدات، آزمون تعقیبی بونفرونی، گرین هوس و تی زوجی انجام شد. یافته ها: میانگین نمره دانش کارکنان اتاق عمل از قبل تا بلافاصله بعد از مداخله ارتقا یافت (۰/۰۰۱>P) اما تفاوتی بین زمان های قبل و ۸ هفته بعد از مداخله دیده نشد. در خصوص میانگین نمرات عزت نفس نیز از قبل تا ۸ هفته بعد از مداخله ارتقا یافتند و این تفاوت مربوط به ۳ زمان اندازه گیری قبل، بلافاصله و ۸ هفته بعد از مداخله بود (۰/۰۰۴=P). به علاوه اینکه میانگین نمرات خودارزیابی عملکرد افزایش و عملکرد مشاهده شده کاهش پیدا کرد که این تفاوت ها مربوط به زمان های بلافاصله بعد و ۸ هفته بعد از مداخله بود (۰/۰۰۱>P).  نتیجه گیری: روش آموزشی خودارزیابی تصویری در ارتقای عزت نفس و خودارزیابی عملکرد کارکنان اتاق عمل در میان مدت موثر بوده و بدین منظور استفاده از این روش در آموزش های مداوم احیای قلبی ریوی توصیه می شود.

کلیدواژه ها:

Self-assessment ، Knowledge ، Self-esteem ، Operating room technicians ، Cardiopulmonary resuscitation ، خودارزیابی ، دانش ، عزت نفس ، تکنسین های اتاق عمل ، احیای قلبی ریوی