برآورد رواناب با استفاده از مدل IHACRES بر اساس داده های ماهواره ای CHIRPS و مدل های CMIP۵ (مطالعه موردی: حوضه آبخیز گرگانرود-منطقه آق قلا)
محل انتشار: مجله تحقیقات آب و خاک ایران، دوره: 51، شماره: 3
سال انتشار: 1399
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 561
فایل این مقاله در 13 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_IJSWR-51-3_010
تاریخ نمایه سازی: 2 خرداد 1402
چکیده مقاله:
حوضه آبخیز یک سامانه هیدرولوژیکی پویا به لحاظ زمانی-مکانی است؛ بنابراین روند تبدیل بارش به رواناب نیز بسیار پیچیده است. مدلهای هیدرولوژیکی با توان بالقوه خود، ابزارهای کارآمدی بهویژه تحت شرایط تغییرات آب و هوایی محسوب میشوند. هدف از این مطالعه برآورد رواناب حوضه آبخیز گرگانرود-منطقه آققلا با استفاده از مدل نیمه توزیعی IHACRES است. به این منظور دادههای ایستگاه همدید گرگان، ایستگاه هیدرومتری آققلا، چهار مدل CanESM۲، GFDL-CM۳، HadGEM۲ و MRI-CGCM۳ از مجموعه مدلهای CMIP۵ تحت روشهای ریزمقیاسنمایی آماری SDSM و MarkSimGCM و دادههای ماهوارهای بارش با توان تفکیک بالا CHIRPS (۰۵/۰ ×۰۵/۰ درجه قوسی) به کارگیری شدند. در ادامه از آمارههای R۲، MBE و RMSE برای صحتسنجی و از آزمونهای ناپارامتریکMann-Kendall و Sen’s Slope برای ارزیابی روند و شیب روند دادهها استفاده شد. نتایج نشان داد مدل CanESM۲ ریزگردانی شده با SDSM از عملکرد بالاتری نسبت به مدلهای دیگر برخوردار است. همچنین دادههای CHIRPS کارایی مناسبی را برای مطالعه بارش نشان دادهاند. رفتار آماری بلندمدت دبی در آققلا نشان داد فروردین و اردیبهشت بیشینه دبی را در بین ماههای مختلف سال دارا میباشند. مدل IHACRES هر چند که در پیشبینی دبیهای بیشینه نتوانسته دقت مناسبی را ارائه دهد اما در مجموع دارای دقت قابل قبولی است. بارش-رواناب در دوره مدلسازی شده آینده تحت سناریوهای RCP۲.۶ و RCP۴.۵ روند کاهشی و تحت سناریو RCP۸.۵ روند جزئی افزایشی خواهد داشت. همچنین انتظار میرود با افزایش بارشهای حدی رخدادهای سیلابی در منطقه نیز روندی افزایشی داشته باشند.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
محمود احمدی
دانشیار آب و هواشناسی، دانشگاه شهید بهشتی، دانشکده علوم زمین، تهران
عباسعلی داداشی رودباری
دانشجوی دکتری آب و هواشناسی شهری، دانشگاه شهید بهشتی، دانشکده علوم زمین، تهران
آیدا دیرمجائی
کارشناس ارشد آب و هواشناسی، دانشگاه شهید بهشتی، دانشکده علوم زمین، تهران، ایران
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :