ارایه روشی جهت اولویت بندی و دسته بندی تقاطعات غیرهمسطح از دو نقطه نظر طراحی هندسی و کاربردی ترافیکی (مطالعه موردی: شهر تهران)

امروزه با افزایش روز افزون وسایل نقلیه به معابر شهری تداخل های زیادی در محل تقاطعات رخ می دهد. از این رو توجه به احداث و یا اصلاح تقاطعات به ویژه تقاطعات غیرهمسطح که در سال های اخیر رونق زیادی یافته است ضروری به نظر می رسد. از طرفی با توجه به هزینه های بالای پروژه های عمرانی انتخاب تقاطعی که اصلاح آن مشکل ترافیکی کل شبکه را حل کند از اهمیت بسزایی برخوردار است. در این مقاله سعی شده است تا با ایجاد روشی جهت دسته بندی و اولویت بندی تقاطعات غیرهمسطح، دید جامع تری برای طراحان و مسوولین فراهم گردد تا بتوانند تخصیص بودجه و اولویت زمانی مناسبی جهت احداث و یا اصلاح آن ها فراهم کنند؛ چراکه بهبود و توسعه تقاطع غیرهمسطحی که از لحاظ هندسی و ترافیکی ضعف دارد نه تنها کارایی آن تقاطع را بالا می برد بلکه منجر به بهبود کارایی بالای کل شبکه بزرگراهی می شود. پس از بررسی تقاطعات مورد نظر، روشی تحت عنوان TOPSIS با وزن دهی آنتروپی شانون مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. در ادامه شاخص های هندسی و ترافیکی تعریف شدند. سپس به عنوان مطالعه موردی تقاطعات غیر هم سطح سیستمی بزرگراه شهید همت تهران که ۱۴ مورد می باشند دسته بندی و اولویت بندی گردیدند. از نتایج مشاهده می شود از بین تقاطعات موجود در هر دسته، تقاطعی که چپگرد جهتی و یا راستگرد محافظت شده با طول باند کاهش و افزایش سرعت بالا را داشته باشد از اولویت بالاتری برخوردار است.

کلیدواژه ها:

بزرگراه ، تقاطع غیر هم سطح ، شاخص ترافیکی ، شاخص هندسی ، TOPSIS