بررسی رابطه بین نگرش به یادگیری و عوامل انگیزاننده یادگیری دانشجویان در دانشکده کشاورزی دانشگاه تهران

هدف از این تحقیق بررسی رابطه بین نگرش به یادگیری و عوامل انگیزاننده یادگیری دانشجویان در دانشکده کشاورزی دانشگاه تهران می باشد. در این تحقیق از روش توصیفی- همبستگی استفاده شده است. جامعه آماری مورد نظر شامل ۱۳۳۹ نفر از دانشجویان کارشناسی دانشکده کشاورزی دانشگاه تهران می باشد که از این میان ۱۲۰ نفر به روش نمونه­گیری تصادفی ساده به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند و در نهایت ۱۱۲ پرسشنامه جمع آوری و مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. داده ها با استفاده از پرسشنامه به عنوان ابزار تحقیق جمع آوری گردید که روایی ظاهر و محتوای آن توسط جمعی از استادان پردیس کشاورزی دانشگاه تهران و تربیت مدرس بررسی و روایی آن بین ۹۱/۰ – ۸۵/۰ بدست آمد. نتایج تجزیه و تحلیل نگرش نسبت به یادگیری، نشان داد که اکثریت دانشجویان (۲۴/۸۳ درصد) نگرش مساعدی را نسبت به یادگیری ابراز داشتند. بر همین اساس همبستگی معنی داری بین متغیرهای مستقل تحقیق با متغیر وابسته تحقیق (نگرش نسبت به یادگیری) بدست آمد. نتایج تجزیه و تحلیل رگرسیون به روش توام نیز مشخص نمود که این متغیرها توانایی تبیین حدودا ۵۰ درصد از تغییرات نگرش را دارا می باشند. همچنین نتایج تجزیه و تحلیل پرسشنامه­ها مشخص نمود که شغل گرایی و مدرک گرایی، سهم زیادی در انگیزه یادگیری دانشجویان داشتند، همچنین اکثریت دانشجویان بیان نمودند که مطابق علاقه خود تحصیل می­کنند و تردیدی پیرامون توانایی های خود نسبت به گذراندن تحصیلات دانشگاهی ندارند.

کلیدواژه ها:

انگیزاننده ، یادگیری ، شغل گرایی ، مدرک گرایی