بررسی مقدار انتشار گازهای مشعل و لزوم سیاست گذاری جهت کاهش انتشار آن

در حال حاضر محیط زیست و انرژی دو پارامتر اصلی در توسعه کشورها محسوب می شوند. برای کشورهای تولید کننده نفت این ماده یکی از مهم ترین فاکتورهای تامین بودجه و به گردش درآمدن چرخ های اقتصادی محسوب می شود. بنابر این عمده کشورهای وابسته به نفت ناگزیر به افزایش تولید و صادرات هستند. به همراه نفت، گازهای همراه نیز تولید می شوند که سوزاندن آنها یکی از سرچشمه های مهم تولید گازهای گلخانه ای محسوب شده و جمع آوری آنها از اهمیت به سزایی برخوردار است. بر اساس آمار جدید بانک جهانی کشور ایران با تولید ۷/۱۷ میلیارد متر مکعب دارای جایگاه سوم جهان در تولید گازهای مشعل می باشد. راهکارهای بسیاری به منظور جلوگیری از سوزاندن گازهای همراه نفت وجود دارد لیکن در کشور موضوع سیاست گذاری و قانون گذاری توسط یک رگلاتور برای تببین برنامه هایی که سرمایه گذاران را جذب نموده و انگیز های مالی و در کنار آن مجازات را برای آنها تعریف نموده باشد به درستی اجرایی نشده است. نتایج این تحقیق نشان می دهد مشکلات سیاستگذاری، نبود قوانین تنبیهی و تشویقی تعریف شده، محدودیت های مالی و تکنولوژی و همچنین پراکندگی جغرافیایی گازهای مشعل از جمله مهم ترین علل عدم موفقیت در کنترل و کاهش گازهای مشعل در کشور می باشند.

کلیدواژه ها:

محیط زیست ، انرژی ، گاز مشعل ، سیاست گذاری ، محدودیت مالی و تکنولوژی