ارزیابی و مقایسه کمی و کیفی ژنوتیپ های هیبرید گوجه فرنگی رشد نامحدود در کشت گلخانه ای استان گلستان

به منظور ارزیابی و مقایسه ی ۱۵ ژنوتیپ مختلف هیبرید گوجه فرنگی گلخانه ای در شرایط استان گلستان، آزمایشی در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با ۳ تکرار در دو گلخانه (گلخانه ی مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی گلستان، گرگان و گلخانه ی بخش خصوصی در ۷ کیلومتری گرگان) اجرا شد. صفات عملکرد میوه در بوته، تعداد میوه در بوته، تعداد میوه در خوشه، میانگین وزن میوه، طول و قطر میوه، ارتفاع بوته، مواد جامد محلول، اسیدیته، ضخامت فرابر، مقدار ترکیبات فنولیک و محتوای فلاونوئید اندازه گیری شد. نتایج تجزیه واریانس تفاوت معنی داری در تمامی صفات مورد بررسی بین ژنوتیپ های مختلف در هر دو مکان آزمایش نشان داد. بر اساس نتایج مقایسه میانگین صفات مورد بررسی در هر دو گلخانه، بیشترین عملکرد میوه در بوته در ژنوتیپ های ۴۱۲۹ و اماگنا و پس از آن، ایزمونو، ۱۰۱۶۱، هیراد و ساخیا مشاهده شد. ارقام دافنیس و هیوا نسبت به سایر ژنوتیپ ها، عملکرد متوسطی داشتند. ژنوتیپ های مورد استفاده در تحقیق در صفات وزن و تعداد میوه، ابعاد میوه، ارتفاع بوته، صفات کیفی میوه شامل ضخامت فرابر، مواد جامد محلول، pH، ترکیبات فنولیک و فلاونوئید نیز تفاوت بسیار زیادی داشتند. همبستگی صفت عملکرد میوه با صفات تعداد میوه در بوته، میانگین وزن میوه و قطر میوه در هر دو گلخانه بالا بود. لذا پیشنهاد می شود از این سه صفت جهت بهبود عملکرد و انجام گزینش در برنامه های اصلاحی تولید بذر و رقم در گوجه فرنگی استفاده کرد.

کلیدواژه ها:

Solanum lycopersicum L. ، Adaptation ، Correlation ، Breeding ، Yield ، Solanum lycopersicum ، سازگاری ، همبستگی ، اصلاح ، عملکرد