تغییرات اپیدیدیم در موش های دیابتی ناشی از استرپتوزوتوسین تحت درمان با عصاره الکلی پیاز
سال انتشار: 1401
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 250
فایل این مقاله در 13 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
ICMWMI09_022
تاریخ نمایه سازی: 24 اردیبهشت 1402
چکیده مقاله:
سابقه و هدف: دیابت اثرات نامطلوبی روی دستگاه تولیدمثل مردان دارد. پیاز دارای آنتی اکسیدان های زیادی می باشد که می تواند اثرات مخرب ناشی از دیابت بر روی بافت های مختلف را بهبود بخشد. این مطالعه با هدف بررسی اثر حفاظتی عصاره ی دانه ی پیاز بر روی تغییرات هیستوپاتولوژیک اپیدیدیم رت هایی که توسط استرپتوزوتوسین دیابتی شدند، اجرا گردید . مواد و روش ها: در این مطالعه ی آزمایشی، ۵۰ سر رت بالغ نژاد ویستار به ۵ (هر گروه ۱۰ سر) تقسیم شدند. گروه های ۱ و ۲ شامل رت های دیابتی که ۰.۱ سی سی عصاره پیاز را در دوزهای ۲۰۰ و ۴۰۰ میلی گرم بر کیلوگرم وزن بدن از طریق گاواژ معده روزانه دریافت می کردند. گروه۳ (به عنوان گروه کنترل) شامل رت های سالم بودند که آب و غذای معمولی را به مدت ۴ هفته دریافت می کردند. گروه ۴ شامل رتهای دیابتی غیر درمانی بودند که مقدار ۶۰ میلی گرم بر کیلوگرم وزن بدن استرپتوزوتوسین به صورت درون صفاقی دریافت کردند و با FBS بیشتر از ۲۰ میلی گرم بر دسی لیتر به عنوان دیابت در نظر گرفته شدند. گروه ۵ هم شامل رت های دیابتی میشدند که روزانه انسولین را با مقدار دوز ۳ واحد بر ۱۰۰ گر م به ازای وزن بدن از طریق تزریق زیر جلدی دریافت می کردند. ساختار مورفولوژیکی و بافت شناسی اپیدیدیم در گروه های مختلف مورد ارزیابی قرار گرفت . نتایج: نتایج نشان داد که پارامترهای بافت شناسی در موش های صحرایی دیابتی که دریافت کننده ی عصاره ی پیاز بودند، به طور قابل توجه ی بهبود یافت. تجویز هر دو دوز ۲۰۰ و ۴۰۰ میلی گرم بر میلی لیتر توانست قطر اپیتلیوم را افزایش و ضخامت بافت فیبروماسکولار را به طور معنی دار کاهش دهد. همچنین داده ها مشخص کرد که قطر توبول و لومن در گروه های تحت تیمار عصاره ی پیاز تغییر قابل توجهی نکرد . نتیجه گیری: یافته های ما نشان دا د که عصاره ی دانه ی پیاز می تواند به عنوان یک عامل حفاظتی در مقابل اثرات مضر دیابت بر روی سیستم تولید مثلی مردان مبتلا به دیابت مفید باشد .
کلیدواژه ها:
نویسندگان
مهران کمانی
دانشجوی دکترای علوم تشریح، گروه آناتومی و بیولوژی سلولی مولکول ی، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران
حسین نیک زا د
استاد علوم تشریح، مرکز تحقیقات گامتوژنز، دانشگاه علوم پزشکی کاشان، کاشان، ایران