اثرات فیزیولوژیکی آدامس کافئین دار در یک مسابقه فوتبال شبیه سازی شده

علیرغم رواج مصرف کافئین به عنوان یک مکمل انرژی زا، مطالعات کمی استفاده از آدامس های کافئین دار را در ورزش های تیمی بررسی کرده اند. در این مطالعه اثرات فیزیولوژیکی (غلظت لاکتات خون و هورمونهای بزاقی) و عملکرد (دوی سرعت مکرر) مصرف آدامس کافئین در یک مسابقه شبیه سازی شده فوتبال مورد بررسی قرار گرفت .بازیکنان ۱۴ نفر مرد در دامنه سنی ۱۸ تا ۲۵ سال بودندکه به دو گروه تجربی و دارونما تقسیم شدند. کلیه متغیرها در پیش آزمون اندازه گیری شد و قبل از تمرین، بازیکنان یک آدامس دارونما را به مدت ۵ دقیقه قبل از گرم کردن استاندارد جویدند و آزمون سرعت مکرر (RSSA۱) را انجام دادند. سپس، در طول ۴۵ دقیقه زمان بازی، بازیکنان قبل از انجام دومین تست سرعت مکرر((RSSA۲ گروه تجربی آدامس حاوی۴۰۰ میلی گرم کافئین و گروه دارونما آدامس دارونما را به مدت ۵ دقیقه جویدند .غلظت لاکتات خون، تستوسترون و کورتیزول بزاق، در مرحله پایه، قبل RSSA۱ ، پس از RSSA۱،قبل از RSSA۲و بعد از RSSA۲ اندازه گیری شد .عملکرد دو سرعتی با وجود زمانهای سرعت پایینتر پس از اولین سرعت هر دو تست، تحت تاثیر کافئین قرار نگرفت (p> ۰/۰۵) پس از نیمه بازی، تستوسترون بزاقی ۵۰درصد افزایش یافت (p<۰/۰۵) در حالی که کورتیزول بزاقی بدون تغییر باقی ماند . (p>۰/۰۵) جویدن آدامس کافئین دار غلظت تستوسترون بزاق بازیکنان فوتبال را در یک بازی شبیه سازی شده افزایش داد .بنابراین، ممکن است مصرف آدامس کافئین دار بین تمرینات متوالی به دلیل افزایش تستوسترون بزاق موجب بهبود عملکرد بازیکنان شود و بعنوان یک متغیر مرتبط با افزایش انگیزه و عملکرد تمرینی در شدت بالا مفید باشد.

کلیدواژه ها:

تستوسترون ، کورتیزول ، سرعت ، فوتبال