بررسی عملکرد و رابطه عوامل موثر بر توسعه مدیریت ارگان های ورزشی

امروزه در مدیریت ورزشی که دارای ثبات آن چنانی نیست می توان اشاره کرد که بیش از هر زمان دیگری سازمان ها برای داشتن مزیت رقابتی پایدار نیاز اساسی به نوآوری دارند و ظرفیت نوآوری به عنوان یکی از ویژگی های اصلی در میان سازمان ها که منجر به مزیت رقابتی آن ها می شود شناخته شده است. دانش، موتور محرکه توسعه دانایی محور بوده، در عصر کنونی باعث فاصله گرفتن شرکت ها از یکدیگر گردیده و به یک مزیت رقابتی تبدیل شده است. دانشی که شرکت ها شناسایی می کنند، منبعی پویا است که نیازمند تغذیه حمایت و مدیریت دقیق است و چنانچه دانش به صورت اصولی مدیریت نشود، نمی تواند مبنای توسعه قرار گیرد و برای مدیریت این دارایی نامشهود در طول دهه های گذشته توجه زیادی را به خود جلب نموده به طوری که اجرای یک استراتژی موثر مدیریت دانش و تبدیل شدن به یک سازمان دانش محور، شرط الزامی موفقیت سازمان ها در دوره ای است که به دوره اقتصاد دانش محور معروف است. کاربرد کار آفرینی بسیار فراتر از ایجاد شغل و اشتغال زایی است . جریان بی پایان دانش بازار ها را در حالت تغییر مداوم قرار داده که این امر سازمان ها را ملزم به به تغییرات مستمر می کند. به نظر می رسد با وجود چنین تغییراتی در حوزه دانش، بررسی مدیریت دانش و اجرای فرآیندهای دانش در سازمان های ورزشی که به فعالیت های کار آفرینی می پردازند به عنوان یک ضرورت اجتناب ناپذیر در جهت بقای آن سازمان در محیط رقابتی قلمداد می شود. در سال های اخیر مقالات و پژوهش هایی پدیدار شدند تا میان مدیریت دانش و نوآوری و نوآوری و کارآفرینی ارتباط برقرار نمایند. اما کمتر مطالعه ای تاکنون به ارتباط مدیریت دانش و کارآفرینی ورزشی در سازمان های ورزشی پرداخته است. بنابراین در این تحقیق در پی آن هستیم که عوامل اثرگذار بر توسعه مدیریت ارگان های ورزشی را شناسایی نماییم. روش تحقیق دراین پژوهش بر اساس اهداف از انواع تحقیقات کاربردی و به جهت ماهیت از نوع توصیفی، تحلیلی می باشد .

کلیدواژه ها:

ارگان ورزشی ، توسعه مدیریت ، نوآوری ، رقابت