بررسی تاثیر طول گام زمانی و ابعاد المان بر محدوده پایداری و دقت نتایج روش اجزای مرزی حوزه زمان در تحلیل پاسخ لرزه ای محیط های ناهمگن

روش های عددی یکی از ابزارهای مورد استفاده برای تحلیل پاسخ لرزه ای است، که در این میان روش اجزای مرزی جایگاه ویژه ای دارد. در این پژوهش، مطالعه جامعی بر چگونگی تاثیر ابعاد المان و طول گام زمانی بر پایداری و دقت نتایج روش اجزای مرزی حوزه زمان صورت پذیرفته است. به این منظور دو پارامتر β و L/λ که به طور گسترده در ادبیات فنی برای ارزیابی پایداری روش های عددی شناخته شده اند مورد استفاده قرار گرفته اند. سه محیط همگن، شبه همگن و ناهمگن با تحلیل مجموعا ۲۸۰ مدل عددی مورد مطالعه قرار گرفته و مشخص شده است که پایداری و دقت نتایج در تحلیل محیط ناهمگن وابستگی اساسی به دو پارامتر مذکور داشته و نتایج قابل قبول تنها هنگامی حاصل می شود که موج در هر گام زمانی فاصله ای در حدود یک چهارم تا نصف طول المان را طی کرده  (β=۰.۲۴-۰.۴۰) و حداقل یک و نیم گره به ازای طول موج کمینه تعریف شود  (λ/L >۱.۰). همچنین مشخص شد در تحلیل محیط ناهمگن، ضریب β مربوط به محیطی که سرعت کمتری دارد، تعیین کننده پایداری و دقت نتایج تحلیل اجزای مرزی حوزه زمان خواهد بود.

کلیدواژه ها:

پایداری ، ناپایداری تناوبی ، اجزای مرزی ، حوزه زمان ، طول گام زمانی ، ابعاد المان ، پارامتر بتا