بررسی پارامترهای ابرومتری قرنیه قبل و بعد از انجام کراس لینکینگ در بیماران مبتلا به قوز قرنیه

سابقه و هدف: در دهه گذشته، کراس لینکینگ به عنوان یک گزینه درمانی برای افراد مبتلا به قوز قرنیه پیش رونده به طور گسترده استفاده شده است. مطالعه حاضر با هدف مقایسه پارامترهای ابرومتری قرنیه قبل و بعد از انجام کراس لینکینگ در بیماران مبتلا به قوز قرنیه انجام شد. مواد و روش ها: در این مطالعه مقطعی به روش سرشماری، ۶۷ نفر از بیماران مبتلا به قوز قرنیه مراجعه کننده به مرکز آموزشی درمانی فرشچیان سینا انتخاب شدند که تحت عمل کراس لینکینگ در مرکز جراحی مهدیه قرار گرفته بودند و از نظر یافته های رفرکتومتری و ابرومتری قبل از عمل و ۶ ماه بعد از کراس لینکینگ مقایسه شدند. داده های مطالعه از پرونده پزشکی بیماران استخراج و با نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ در سطح خطای کمتر از ۰۵/۰ تجزیه وتحلیل شد. یافته ها: میانگین سن بیماران ۵/۰۳±۲۲/۲۸ سال بود و ۶۵/۷ درصد از شرکت کنندگان مرد بودند. میانگین پارامترهای ابرومتری قبل و ۶ ماه بعد از درمان به ترتیب برای پارامتر K۱: ۴۴/۳۳ و ۴۴/۰۴ (۰/۰۰۳P=)، K۲: ۴۸/۰۱ و ۴۷/۹۱ (۰/۰۰۱P<)، Km: ۴۶/۲۷ و ۴۵/۸۶ (۰/۰۰۱P<)، Kmax: ۵۱/۷۲ و ۵۱/۳۴ (۰/۰۰۱P<)، Astigmatism: ۳/۵۹ و ۳/۳۹ (۰/۰۰۱P<)، Thinnest Locaion: ۴۷۲/۷۶ و ۴۶۲/۳۷ (۰/۰۰۱P<) و CDVA: ۰/۶ و ۰/۸ (۰/۰۰۱P<) بود. بین پارامترهای CCT، Rms Total، Rms LOA، Coma و Spher قبل و بعد انجام کراس لینکینگ تفاوت معنی داری مشاهده نشد. نتیجه گیری: انجام کراس لینکینگ روش موثری برای درمان قوز قرنیه در بزرگ سالان است که ممکن است منجر به اصلاح بیشتر پارامترهای ابرومتری قرنیه شامل K۱، K۲، Km، Kmax، Astigmatism، Thinet Location و CDVA طی ۶ ماه بعد از عمل شود.

کلیدواژه ها:

Corneal Aberrometry ، Cross-linking ، Keratoconus ، ابرومتری قرنیه ، قوز قرنیه ، کراس لینکینگ