تاثیر تمرینات ورزشی ترکیبی بر تغییرپذیری ضربان قلب و ظرفیت هوازی پسران مبتلا به دیابت نوع ۱

سابقه و هدف: اختلال در سیستم عصبی خودکار موجب عوارض قلبی-عروقی در بیماران مبتلا به دیابت نوع ۱ می شود. هدف مطالعه حاضر، بررسی تاثیر تمرینات ورزشی ترکیبی بر تغییرپذیری ضربان قلب ۵ دقیقه (HRV-۵min)، ظرفیت هوازی (VO۲max) و شاخص گلایسمیک پسران مبتلا دیابت نوع ۱ بود. مواد و روش ها: در تحقیق نیمه تجربی حاضر، ۲۴ پسر نوجوان مبتلا به دیابت نوع ۱ وابسته به انسولین و ۱۲ پسر سالم هم سن با دامنه سنی ۱۲ تا ۱۸ سال انتخاب و به سه گروه سالم، دیابتی کنترل و دیابتی تمرین تقسیم شدند. گروه دیابتی تمرین، تمرینات ترکیبی را به مدت ۱۲ هفته و ۳ جلسه در هفته انجام دادند. متغیرهای خونی و متغیرهای قلبی ۴۸ ساعت قبل و ۷۲ ساعت پس از مداخله اندازه گیری شدند. برای تجزیه وتحلیل آماری از آزمون های تی وابسته و تحلیل واریانس یک طرفه استفاده شد. یافته ها: پس از مداخله، افزایش معنی داری در متغیرهای VO۲max، فرکانس بالا HRV (HF) و کاهش معناداری در متغیرهای ضربان قلب استراحت (HRrest)، نسبت فرکانس پایین به فرکانس بالا HRV (LF.HF) و شاخص گلایسمیک در گروه دیابتی تمرین مشاهده شد (۰.۰۵>P). همچنین، در بررسی بین گروهی اختلاف نتایج پیش آزمون با پس آزمون، تفاوت معنی داری در متغیرهای VO۲max، HRrest، HF، LF.HF و شاخص های قندخون در گروه دیابتی تمرین با گروه های سالم و دیابتی کنترل مشاهده شد (۰.۰۵>P). نتیجه گیری: نتایج مطالعه حاضر نشان داد تمرینات ورزشی ترکیبی در کنار درمان وابسته به انسولین، به واسطه بهبود عملکرد شاخه پاراسمپاتیک دستگاه عصبی خودکار، به تقویت سیستم قلبی-عروقی (HRV) پسران مبتلا به دیابت نوع ۱ کمک می کند.

کلیدواژه ها:

Cardiovascular Health ، Diabetes Mellitus Type ۱ ، Exercise ، Heart Rate Variability ، تغییرپذیری ضربان قلب ، تمرینات ورزشی ، دیابت شیرین نوع ۱ ، سلامت قلب و عروق