اثر تقابل و تسالم در روابط سیاسی بر اساس آیات و روایات بر خط مشی توزیع مجدد

روابط سیاسی نیک و بد بین کشورها بر اجرای خط مشی های کشوری و بین المللی تاثیر مثبت و منفی فراوان می گذارد که از حیطه قدرت سازمان مجری خط مشی خارج است و تحت کنترل آن نیست. از دیدگاه اسلامی نیز روابط سیاسی و دیپلماسی امر مهم، حیاتی و موثر بر اجرای خط مشی ها است. این که اصل بر جهاد باشد یا صلح یا دعوت، هرکدام در اجرای خط مشی توزیع مجدد اثر خاص دارد. اگرچه دیپلماسی اسلامی بر اساس وحی، قواعدی را حاکم بر روابط مسلمانان و کفار می داند؛ ولی بین دانشمندان اختلاف است که اصل در اسلام بر جهاد است یا صلح یا دعوت. برخی طرفدار اصل جهاد هستند که طبق این نظریه اصل رابطه مسلمانان با غیرمسلمانان بر اساس جنگ است و صلح عارضه ای بیش نیست. در مقابل، دیدگاه تقدم صلح بر جنگ است که می گویند آیات مطلق با آیات مقید تقیید می خورند. برخی اصالت دعوت را مطرح کرده اند که در سیره و سنت پیامبر اکرم (ص) چه در دوره مکی و چه در مدینه، به صورت پنهانی، آشکار و گسترده دعوت قبایل جزیره العرب و دعوت سران و زمامداران کشورهای مجاور وجود داشته است.این تحقیق با روش تحلیل تم انجام شده است و به نتایج زیر دست یافته است: تاکید برداشتن روابط نیک سیاسی، حیاتی بودن آن در دیدگاه اسلامی، مطرح بودن سه دیدگاه متمایز: دیدگاه اصالت جهاد، اصالت صلح و اصالت دعوت.