تبیین و بررسی مولفه های پایداری در اشعار نصرالله مردانی

چکیدهادبیات مقاوت به ادبیاتی اطلاق می شود که در برابر ظلم، بی عدالتی تجاوز و نابرابری ها اجتماعی قد علم می کند و تلاش می کند تا جامعه ایده آل به وجود آورد. نصرالله مردانی از شاعرانی است که در ادبیات پایداری چهره درخشانی دارد از آنجا که ادبیات پایداری به آثاری گفته می شود که درونمایه ی آن با تکیه بر ویژگی ملی یا دینی، انسان ها را به دفاع و مبارزه در برابر هر نوع استبداد و بردگی تشویق می کند و یا صحنه های نبرد را توصیف می نماید که اشعار حماسی مردانی را در خود جای می دهد . اشعار مردانی، غزل، حماسه و دفاع از خاک و فرهنگ و دین است.این پژوهش کوششی در جهت تحلیل و بررسی مولفه های پایداری در اشعار مردانی می باشد. آنچه در نمود اول دریافت می شود این است که مردانی به عنوان یک شاعر ایرانی با برخی جاوه های هنری مثل طبیعت گرایی، روابط عاشقانه با شهادت و واژه ی خون آشنا بوده و با برخی تمهیدات ادبی اش توانسته است مخاطب کثیری را قانع کند که این کار، بیانگر ذوق ادبی وافر او در جنبه های مختلف ادبیات مقاوت است. در وهله دوم از حاصل این پژوهش در می یابیم مردانی با حضور عینی خود در جبهه ها و سرودن شعرهای مربوط به همان زمان توانسته شیرینی خاصی به کام مخاطب بنشاند که از شعر او راضی و خشنود باشند و در نهایت، در اندیشه ی مردانی مقاوت و پایداری مردم غیور ایران ریشه در فرهنگ شیعی و قیام حضرت اباعبدالله حسین (ع) و شعار محوری هیهات من الذله ی آن حضرت دارد. به جرات می توان گفت که مردانی یکی از پایه های عطیم ادبیات مقاومت در ایران و جهان است.کلیدواژه: نصرالله مردانی، ادبیات مقاومت، پایداری، خون، شهید انقلاب و ایثار.