بررسی مقایسه ای رویکردهای آموزشی در نظام تعلیم و تربیت با تمرکز بر آموزگار و دانش آموز

تفاوت اصلی بین رویکرد آموزگار محور و یادگیرمحور این است که در رویکرد آموزگار محور، تمرکز دانش آموزان کاملا بر آموزگار است، در حالی که در کلاس یادگیرنده محور، هم دانش آموزان و هم مربیان تمرکز یکسانی دارند. در یک کلاس درس آموزگار محور، آموزگار بیش از حد صحبت می کند و دانش آموزان به گوش دادن ادامه می دهند. وقتی نوبت به فعالیت ها می رسد، همکاری آموزگار و دانش آموز دلسرد می شود، برخلاف داخل کلاس درس که با رویکرد یادگیرنده محور عمل می کند و به مربیان و دانش آموزان اجازه می دهد به طور مساوی با یکدیگر تعامل داشته باشند و با یکدیگر همکاری کنند. ذهنیت های دانش آموز محور، یادگیرنده را عامل اصلی و منحصر به فرد یادگیری، تعامل و ارتباط می دانند، در مقابل ذهنیت های آموزگار محور که تمایل دارند یادگیرندگان را به عنوان عوامل منفعل و یکنواخت نگاه کنند. شباهت بین روش های تدریس آموزگار محور و دانش آموز محور هدف آنهاست که مسیر فراگیران را در درک درس آسان تر کنند. در سال های اخیر، آموزگاران بیشتری به سمت رویکرد دانش آموز محور حرکت کرده اند. با این حال، برخی از دانش آموزان معتقدند که آموزش آموزگار محور راهبرد موثرتر است. در بیشتر موارد، بهتر است آموزگاران از ترکیبی از رویکردها استفاده کنند تا اطمینان حاصل شود که تمام نیازهای دانش آموزان برآورده می شود. مقاله حاضر به بررسی روش های آموزش آموزگار محور و دانش آموز محور پرداخته و با مرور مقالات، مزایا و معایب این دو روش را استخراج نموده و ویژگی های این دو روش را با یکدیگر مقایسه نموده است.روش پژوهش در نوشتار حاضر از نوع توصیفی می باشد.

کلیدواژه ها:

روش آموزش ، دانش آموز محور ، مزایای آموزش دانش آموز محور ، آموزگاران ، فراگیران.