شیوه های جبران خسارت در کنوانسیون بیع بین المللی کالا ۱۹۸۰)وین)

یکی از شایع ترین و مهم ترین روابطی که بخش عمده نیازهای بشری از طریق آن فراهم میگردد قراردادهای بیع بین المللی است. از آنجا که این قراردادها میان تجار کشورهای مختلف و با نظامهای حقوق ملی متفاوت مطرح میگردند به طور حتم اولین مسئله ای که پیش روی ایشان مطرح می شود این است که چه مقرراتی بر این روابط حاکم است. این پایان نامه به بررسی »شیوه های جبران خسارت در حقوق ایران و کنوانسیون بیع بین المللی کالا «۱۹۸۰ پرداخته و به این نتیجه خواهد رسید که اصول، شرایط و روشهای جبران خسارت قراردادی کنوانسیون بیع بین المللی کالا ۱۹۸۰) وین) و حقوق ایران تفاوت قابل ملاحظه ای ندارد و در این میان مانع مهمی بر سر راه ایران برای پیوستن به این کنوانسیون دیده نمیشود زیرا کنوانسیون و حقوق ایران بر اصل جبران کامل خسارت، اولویت روش پرداخت معادل پولی خسارت، آزادی کافی در انتخاب روش مناسب جبران خسارت در فقدان تراضی طرفین بر روش خاص و حصری نبودن روش های پولی و عینی مقرر در کنوانسیون و قوانین داخلی اتفاق نظر دارند. روشهای بازفروش کالا، تقلیل ثمن و تعمیر کالا به عنوان طرق پولی یا عینی جبران خسارت که در کنوانسیون مقرر شده در حقوق ایران نیز تحت شرایط خاصی قابل اجرا است.

کلیدواژه ها:

شیوه جبران خسارت ، حقوق ایران ، کنوانسیون بیع بین المللی کالا