تئاتر درسی ، روانشناسی ، درمانگری
محل انتشار: نهمین همایش ملی تازه های روانشناسی مثبت
سال انتشار: 1401
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 263
فایل این مقاله در 13 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
NCPP09_275
تاریخ نمایه سازی: 6 اردیبهشت 1402
چکیده مقاله:
در هر جامعه درصد قابل توجهی از کودکان، نوجوانان و بزرگسالان بدون آن که تمایلی داشته باشند، ناخواسته خودشان را در حصاری از کمرویی محبوس میکنند و شخصیت واقعی و قابلیتهای ارزشمند ایشان در پس تودهای از ابرهای تیره خشم ، ترس و کم رویی ، ناشناخته میماند .پدیده کمرویی در بین بزرگسالان بسیار پیچیدهتر است و چنین پیچیدگی در اغلب موارد، نیازهای درونی ، تمایلات، انگیزهها، هدفها، برنامههای شغلی و اجتماعی فرد را به طور جدی متاثر و دگرگون میکند.در جهان امروز ،اندیشیدن خلاقانه ی هر فرد نوید جامعه ای خلاق را می دهد و جوامع خلاق سبب ظهور سبک های متنوع از زندگی هستند که در عین تنوع ،همدیگر را پوشش می دهند و سبک کلی و صحیحی از جامعه ی رو به پیشرفت را تشکیل می دهند ،با اینکه این ژرف اندیشی و اندیشه خلاق ،شاید در ضمیر ناخودآگاه تک تک افراد جامعه وجود داشته باشد اما به خودی خود به منصه ی ظهور نخواهد رسید و اگر به حال خود رها شود احتمال اینکه در جهت نادرستی به کار گرفته شود وجود دارد و یا اگر حتی فرض کنیم که تمامی افراد جامعه از این اندیشه در جهت صحیح بهره ببرند بازهم سن ظهور در هریک از افراد قطعا متفاوتاست و مسلما جامعه به خلاقیت یک نوجوان بیشتر احتیاج دارد تا یک فرد میانسال . تئاترتعلیمی به عنوان یک اثر شفابخش و ابزاری برای یادگیری در نظر گرفته شده است که هر کسی به شیوه ی خود از آن به عنوان روش آموزش و یا درمان استفاده میکند .در این شیوه به جنبه های هنری وزیبایی شناسی در تئاتر توجه نمیشود و صرفا وجه آموزشی آن مورد نظر است .
کلیدواژه ها:
نویسندگان
سها احمدی
دکتری آموزش ریاضی ، دانشگاه آزاد تهران ، واحد مرکزی اداره آموزش و پرورش ناحیه ۲ بندرعباس، آموزشگاه شهید جواد ناصری
سیده ندا عین علی
کارشناسی ، هنرهای نمایشی ، دانشکده هنر اداره آموزش و پرورش ناحیه ۲ بندرعباس، آموزشگاه شهید جواد ناصری