نقش آموزش گروهی هوش معنوی در سازگاری اجتماعی دانش آموزان دختر شهر تهران مقطع دوم متوسطه

پژوهش حاضر باهدف تعیین تاثیر آموزش گروهی هوش معنوی در سازگاری اجتماعی دانش آموزان شهر تهران انجام شد. پژوهش نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل بود. از جامعه آماری پژوهش که شامل تمامی دانش آموزان دختر مقطع دوم متوسطه در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۱ بودند ، تعداد ۳۰ به روش نمونه گیری در دسترس از بین افراد واجد شرایط انتخاب و در دو گروه ۱۵ نفری گروه آزمایش و گروه گواه به صورت تصادفی ساده جایگزین شدند. ابتدا پرسشنامه سازگاری اجتماعی تیگز کلارک و تورپ۱ (۱۹۴۱) به عنوان پیش آزمون بر روی هر دو گروه اجرا شد. سپس گروه آزمایش طی مدت دو ماه در هشت جلسه ی ۹۰ دقیقه ای هوش معنوی را دریافت کردند. لازم به ذکر است طی این مدت هیچ آموزشی بر روی گروه گواه صورت نگرفت ، در پایان، پس آزمون بر روی هر دو گروه اجرا شد. جهت تحلیل دادهها از نرم افزار SPSS نسخه ۲۲ و از آزمون تحلیل کوواریانس تک متغیره استفاده شد. نتایج حاکی از اثربخش بودن آموزش هوش معنوی بر سازگاری اجتماعی دانش آموزان بود (۰۱/۰.(p<

کلیدواژه ها:

هوش معنوی ، سازگاری اجتماعی ، دانش آموزان.