بررسی ارتباط کمک طلبی تحصیلی با نشاط تحصیلی با نقش میانجی فقر عاطفی در میان دانش آموزان ابتدایی شهرستان ثلاث باباجانی

هدف این پژوهش مدل یابی ارتباط کمک طلبی تحصیلی با نشاط تحصیلی با نقش میانجی فقر عاطفی در میان دانش آموزان مقطع ابتدایی بود. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل همه ی دانش آموزان مقطع ابتدایی شهرستان ثلاث باباجانی در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۱ است که شامل ۱۸۴۷ دانش آموز است . از طریق جدول مورگان ۳۰۴ نفر با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب شدند. برای جمع آوری دادهها از پرسشنامه نشاط تحصیلی دهقانزاده و حسین علی (۱۳۹۱) و پرسشنامه فقر عاطفی دکتر گل محمدنژاد( ۱۳۸۸)، کمک طلبی تحصیلی ریان و پنتریج (۱۹۹۷)استفاده شد. نتایج حاصل از تحلیل مسیر نشان داد که هرچند کل مدل از برازش نسبی برخوردار بود و ضرایب همبستگی ازکمک طلبی تحصیلی به سوی نشاط تحصیلی معنی دار بود، در کل فقر عاطفی نمی تواند به عنوان متغیر میانجی بینکمک طلبی تحصیلی و نشاط تحصیلی باشد همچنین ضرایب استاندارد و سطح معنی داری برای مسیرکمک طلبی تحصیلی به نشاط تحصیلی می توان با اطمینان ۹۵ درصد بیان کرد که مسیر مستقیم این متغیرها معنی دار بوده وکمک طلبی تحصیلیبر نشاط تحصیلی تاثیر مستقیم و معنی داری دارد.

کلیدواژه ها:

کمک طلبی تحصیلی ، فقر عاطفی ، نشاط تحصیلی