پیش بینی بهزیستی روانشناختی بر اساس سازگاری اجتماعی و سبک های دلبستگی دانش آموزان مقطع متوسطه استان اردیبل

هدف این پژوهش پیش بینی بهزیستی روانشناختی بر اساس سازگاری اجتماعی و امید به تحصیل دانش آموزان مقطع متوسطه دوم بود.روش اجرای پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری این پژوهش شامل تمامی دانش آموزان پسر مقطع متوسطه دوم استان اردبیل در سال تحصیلی ۱۴۰۱-۱۴۰۰ بود که با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس ۲۲۰ نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. برای جمع آوری داده ها از )، پرسشنامه سبک های دلبستگی سیمپسون (Sas) و پرسشنامه سازگاری اجتماعی و پرسشنامه بهزیستی روانشناختی ریف (۱۹۸۹) استفاده شد. برای تجزیه و تحلیل اطلاعات در آمار توصیفی از (میانگین و انحراف استاندارد) و درآمار استنباطی از (همبستگی پیرسون و رگرسیون چند متغیره به روش همزمان) استفاده شد. نتایج تجزیه و تحلیل داده ها نشان داد که بین سازگاری اجتماعی و مولفه های آن با بهزیستی روانشناختی (۰۱/۰p< ،۵۹/۰ (r= و سبک های دلبستگی و مولفه های آن با بهزیستی روانشناختی (۰۱/۰p< ،۴۷/۰ (r= رابطه مثبت و رابطه ی معنی داری وجود دارد. همچنین مولفه های سازگاری اجتماعی با بتای ۳۷/۰ (۰۱/۰p< ،۹۰/۳(t= و مولفه های یادگیری سبک های دلبستگی با بتای ۲۹/۰ (۰۱/۰p< ،۵۵/۳(t= قدرت پیش بینی بهزیستی روانشناختی را دارند.از یافته ها استنباط می شود که سازگاری اجتماعی و سبک های دلبستگی از متغیرهای مهم و مرتبط با بهزیستی روانشناختی می باشند. بنابراین ، برای افزایش رفتار کمک طلبی دانش آموزان پیشنهاد می شود، در محتوای کتاب های درسی و آموزش های مدارس به سازگاری اجتماعی و سبک های دلبستگی توجه شود.

کلیدواژه ها:

سازگاری اجتماعی ، سبک های دلبستگی ، بهزیستی روانشناختی