بررسی زیبایی شناسی و سلیقه زنان معمار در معماری معاصر ایران

هدف از ارزیابی کیفیت بصری، تعیین و مشخص کردن شاخصها و معیارهایی است که از طریق آنها بتوان طرحهایی متناسب با کاربران طراحی کرد. در مباحث معماری ارزیابی کیفیت بصری بناها به طور محدود صورت گرفته است و بیشتر پژوهشهای صورت گرفته مرتبط با معماری منظر میباشد. علیرغم موفقیتهای بسیار زنان در عرصه معماری، هنر معماری همچنان بر پایه نظام مردسالارانهای شکل گرفته است که در آن کمترین توجهی به ذائقه های زیبایی شناختی زنان و نیازهای خاص آنان میشود. لذا این پژوهش در پی یافتن سلایق و علایق زنان در معماری است. با این امید که بتوان در راستای برقراری عدالت اجتماعی که در آن موکدا به برقراری عدالت و حمایت از قشرهای نیازمند اشاره شده و تبعیض در استفاده از منابع عمومی را به شدت نفی کرده است پرداخت.پرداختن به نقش و حضور زنان معمار در روند تجارب حرفهای، مدیریتی، تحقیقی و آموزشی مرتبط با این حرفه، مقوله ای است که کم و بیش در سطح مباحثات حرفه ای و در مقیاس جهانی بدان پرداخته شده و می شود. اما به جرات میتوان گفت که این موضوع مهم در حوزه کشورهای در حال توسعه، موضوعی است نیازمند و درخورتوجه و بی گمان موضوعی است که در سطح کشورمان جای کار بسیار دارد

کلیدواژه ها:

زنان نسل اول ، ترجیحات بصری ، زیبایی شناسی ، زنان ، جنسیت