نقدی بر کنترل (کشتن) چاه ها با تزریق سیال حفاری حین عملیات تعمیر/تکمیل: استفاده از دستگاه های هیدرولیکی تحت فشار (Hydraulic Snubbing Units) جهت جلوگیری از/کاهش آسیب سازندی در چاه های مناطق نفت خیز جنوب

رایج ترین روش کنترل چاه حین عملیات تعمیر و تکمیل چاهها در شرکت های داخلی، تزریق پیوسته ی سیال حفاری (بعضا با وزن بسیار سنگین) می باشد که عامل اصلی آسیب سازندی در بسیاری از چاه های نفتی و گازی می باشد. در مخازن شکافدار، لایه های پرتراوا و مخازن تخلیه شده که افت فشار محسوسی پیدا کرده اند کشتن چاه می تواند آسیب شدیدی به ناحیه تولیدی چاه وارد کرده به گونه ای که دیگر بازگشت به شرایط ایده آل تولید چاه ممکن نباشد. میادین متعددی در مناطق نفت خیز جنوب وجود دارد که حتی با آب شیرین نیز فشار ستون سیال چاه در آن ها از فشار مخزن به مقدار قابل توجهی بیشتر است که این مساله مبین لزوم اصلاح/بهبود روش کنترل چاه (کشتن چاه) می باشد. انجام عملیات تعمیر و تکمیل بدون تحمیل/با تحمیل کمترین آسیب به سازند مخزنی گامی مثبت و اساسی در راستای صیانت از مخازن هیدروکربوری و بهینه سازی تولید می باشد که در مناطق نفت خیز جنوب فعالیت های متعددی در این راستا در حال پیگیری می باشد. هدف این مقاله ایجاد زمینه آشنایی خوانندگان با دستگاه­های هیدرولیکی تحت فشار، مزایا و کاریردهای آنها حین عملیاتی مانند راندن رشته تکمیلی و نصب آستری (به عنوان یکی از راهکارهای کاهش/جلوگیری از آسیب سازندی) می باشد.

کلیدواژه ها:

آسیب سازندی ، دستگاه هیدرولیکی تحت فشار ، عملیات تعمیر/تکمیل چاه ، سیال حفاری.