پاسخ کاملینا (Camelina sativa) به سوپرجاذب و سالیسیلیک اسید در شرایط کم آبیاری

به منظور بررسی اثر کاربرد پلیمر سوپر جاذب و سالیسلیک اسید بر ویژگیهای فیزیولوژیک کاملینا تحت شرایط کم آبیاری، آزمایشی به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی در ۳ تکرار در گلخانه پژوهشی بخش ژنتیک و تولید گیاهی دانشکده کشاورزی دانشگاه شیراز در سال ۹۹-۱۳۹۸ انجام شد. تیمارها شامل آبیاری در ۳ سطح ۱۰۰)، ۷۵ و ۵۰ درصد ظرفیت زراعی)، شامل سوپرجاذب در دو سطح ۲۵) کیلوگرم در هکتار و صفر) و سالیسیلیکاسید در دو سطح (یک میلی مولار و صفر (شاهد) در نظرگرفته شد. نتایج نشان داد که از بین عوامل مورد بررسی تنها اثرات اصلی تنش خشکی و کاربرد سوپرجاذب بر ارتفاع بوته و درصد روغن دانه کاملینا معنی دار شد ولی اثر متقابل معنیدار نبود. اثرات اصلی و متقابل تنش خشکی و ترکیبات ضد تنش بر عملکرد بیولوژیک تک بوته در سطح احتمال ۱ و ۵ درصد معنیدار شد. بالاترین میزان عملکرد بیولوژیک مربوط به تیمار آبیاری ۱۰۰ درصد ظرفیت زراعی و کاربرد سالیسیلیک اسید ۲۳/۲) گرم در بوته) و کمترین میزان نیز مربوط به تیمار تنش خشکی ۵۰ درصد ظرفیت زراعی و تیمار شاهد ۷/۹) گرم در بوته) بود. بیشترین میزان فعالیت آنزیم کاتالاز با میانگین ۰/۴۳ میلی گرم پروتئین در دقیقه از تیمار تنش شدید و عدم کاربرد ترکیبات بدست آمد. بیشترین ارتفاع بوته با میانگین ۸۱/۹۴ سانتیمتر مربوط به تیمار آبیاری کامل بود. بیشترین درصد روغن با میانگین ۳۶/۳۵ درصد مربوط به تیمار تنش شدید ۵۰) درصد ظرفیت زراعی) بود. همچنین نتایج نشان داد که کاربرد اسیدسالیسیلیک میزان فعالیت آنزیم کاتالاز را افزایش داد به طوری که بیشترین میزان فعالیت آنزیم مذکور با میانگین ۰/۴۳ میلی گرم پروتئین در دقیقه از تیمار تنش شدید (آبیاری در حد ۵۰ درصد ظرفیت زراعی) و کاربرد سالیسلیک اسید بدست آمد. به نظر میرسد سالیسیلیک اسید با استفاده از افزایش فعالیت آنتیاکسیدانی اثر تنش را تعدیل نموده است. بنابراین استفاده از پلیمرهای سوپرجاذب و محلولپاشی سالیسیلیک اسید در هنگام تنش میتوانند به عنوان روشی موثر در کاهش اثرات سوء تنش مورد توجه قرار گیرند.

کلیدواژه ها:

پاسخهای فیزیولوژیک ، سالیسیلیک اسید ، سوپرجاذب ، کم آبیاری