ارزیابی روابط سازنده معلم و دانش آموز و پیامدهای آن در ارتقاء عملکرد درسی فراگیران ابتدایی

ثابت شده است که روابط سازنده آموزگار و شاگرد - که توسط گزارش های آموزگاران مبنی بر تعارض کم، درجه بالایی از نزدیکی و حمایت و وابستگی کم نشان داده شده است - از سازگاری فراگیران با مدرسه حمایت می کند، به مهارت های اجتماعی آنها کمک می کند، رشد تحصیلی را ارتقا می دهد و فراگیران را پرورش می دهد. روابط سازنده آموزگار و شاگرد ارتباط تنگاتنگی با کیفیت آموزشی و جو مدرسه دارد، زیرا آموزگاران این فرصت را دارند که هم از نظر تحصیلی و هم از نظر اجتماعی از فراگیران حمایت کنند. این پژوهش بر اساس مطالعات کتابخانه ای و به روش تحلیلی توصیفی استدلال می کند که روابط فراگیران با آموزگاران برای موفقیت آنها در مقطع ابتدایی اساسی است. روابط شاگرد و آموزگار در طول سال تحصیلی از طریق پیوند پیچیده ای از باورها، نگرش ها، رفتارها و ارتباطات شاگرد و آموزگار با یکدیگر ایجاد می شود. ایجاد روابط قوی و حمایتی با آموزگاران به فراگیران این امکان را می دهد که در فضای مدرسه و کلاس درس احساس امنیت و آرامش بیشتری داشته باشند، ارتباطات مثبت بیشتری با همکلاسی های خود برقرار کنند و رشد تحصیلی بیشتری کسب کنند. در مقابل، تعارض و تضاد با آموزگاران ممکن است فراگیران را در مسیر شکست و افت تحصیلی قرار دهد که در آن نمی توانند به دانش نظری و عملی ارائه شده در کلاس و مدرسه ارتباط برقرارکنند. مطالعات نظری و تجربی روابط شاگرد و آموزگار منجر به تدوین برنامه هایی شده است که برای ارتقای رشد تحصیلی فراگیران از طریق بهبود روابط شاگرد و آموزگار بازطراحی شده است.

کلیدواژه ها:

روابط مثبت ، آموزگار ، شاگرد ، رشد تحصیلی ، عملکرد تحصیلی ، فراگیران ابتدایی.