مشارکت های دولتی و خصوصی در آموزش: تحلیلی با اشاره ویژه به سیستم آموزشی مدارس

ایران مایل به دستیابی به آموزش جهانی است اما عامل محدود کننده منابع مالی در اختیار دولت است. وزارت توسعه منابع انسانی «مشارکت عمومی-خصوصی (PPP) را به عنوان جایگزینی برای بهبود دسترسی به آموزش با کیفیت مدرسه و در عین حال تضمین برابری و عدالت اجتماعی پیشنهاد کرده است. ارزیابی آموزش مدارس چندین مسئله حیاتی مانند افزایش شهریه، آسیب پذیری معلمان به دلیل مشاغل کوتاه مدت با حقوق کمتر، امکانات زیرساختی ضعیف را مطرح می کند. استفاده ناکافی از منابع عمومی و نیز نیاز به مشارکت والدین و جامعه در مدارس. قراردادهای مشارکت یک ایده نوآورانه برای استفاده از منابع خصوصی، افزایش رقابت و کارایی است. بسیاری از دولت ها در سرتاسر جهان راه های مختلفی را برای مشارکت دادن بخش خصوصی در ارائه آموزش، از جمله کوپن ها، یارانه ها، کمک های مالی، کمک هزینه تحصیلی، و قراردادها جستجو کرده اند. برای اینکه خدمات آموزشی با موفقیت ارائه شود، همه شهروندان شرکت کننده، ارائه دهندگان خدمات و دولت ها باید پاسخگو باشند. این مقاله به دنبال بررسی تجربه جهانی با قراردادهای مشارکتی در آموزش است، وضعیت آموزش مدارس را مورد بحث قرار می دهد و تلاش می کند امکان سنجی آن را در بخش آموزش با کمک مدل اخیرا پیشنهادی طراحی ساخت مالی و عملیات ببیند.

کلیدواژه ها:

مشارکت دولتی و خصوصی ، آموزش مدرسه ، کوپن ، قرارداد خدمات آموزشی ، مشارکت زیرساخت آموزشی ، مدرسه نمونه جدید