مطالعه اثر کشت مخلوط افزایشی جو-باقلا (barely-faba bean) برکنترل علفهای هرز و عملکرد آنها

آزمایشی مزرعهای به منظور بررسی کشت مخلوط باقلا و جو در مقابل کشت خالص هر یک از آنها در سال زراعی ۱۳۹۹-۱۳۹۸ در دانشکده کشاورزی دانشگاه آزاد اسلامی واحد شوشتر انجام شد. تیمارها شامل: جوی خالص (۴۰۰ بوته در متر مربع)، باقلای خالص (۲۰ بوته در متر مربع) و سریهای افزایشی ۵/۱۲، ۲۵، ۵/۳۷، ۵۰ و ۵/۶۲ درصد از کشت خالص باقلا به همراه جو با نسبت ثابت (۴۰۰ بوته)، بودند. آزمایش در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با چهار تکرار انجام شد. اثر تیمارهای مخلوط بر عملکرد دانه و زیست توده هر یک از گونهها معنیدار بود. عملکرد جو در کشت مخلوط تنها زمانی کاهش یافت که نسبت باقلا در کشت مخلوط بیش از ۲۵ درصد بود. بیشترین عملکرد دانه هر دو گیاه در کشت خالص آنها با ۲۴۹۶ و ۲۶۲۱ کیلوگرم در هکتار بهترتیب برای جو و باقلا بهدست آمد. عملکرد کل، نسبت برابری زمین و شاخص بهرهوری سیستم کشت مخلوط نسبت به کشت خالص هر یک از گیاهان، بهخصوص زمانی که نسبت باقلا از ۵/۳۷ درصد بیشتر بود، افزایش یافت. بیشترین شاخص بهرهوری سیستم، ضریب تراکم و نسبت برابری زمین در نسبت ۵/۳۷ :۱۰۰ درصد (باقلا: جو) بهدست آمد. کشت مخلوط در بالاترین نسبت از تراکم باقلا در مقایسه با کشت خالص جو بهترتیب موجب کاهش زیست توده و تراکم علف هرز بهترتیب به میزان ۸/۳۳ و ۳/۴۱ درصد گردید.

کلیدواژه ها:

ضریب تراکم ، عملکرد دانه ، شاخص بهره وری ، نسبت برابری زمین