واکاوی رشد آموزش و ترویج مهارت های زندگی در مدارس و اثرات آن بر کاهش عصبانیت کودکان

آموزش مهارت های زندگی باعث تقویت خودکنترلی در کودکان و در نتیجه مدیریت هیجانات و ارتباط مناسب با دیگران است. با آموزش مهارت های زندگی کودک یاد می گیرد هیجانات خود را مدیریت کند و در نتیجه عصبانیت در وی کاهش می یابد. از سوی دیگر، مزیت آموزش مهارت های زندگی این است که تنها در کلینک های روانشناختی صورت نمی گیرد و می توان علاوه بر موسسات روانشناختی در مدارس و موسسات رسمی نیز به کودکان این مهارتها را آموزش داد. مهارت های زندگی توانایی هایی برای رفتار انطباقی و مثبت هستند که انسان را قادر می سازد تا به طور موثر با خواسته ها، نیازها، تهدیدها و چالش های زندگی مقابله کند. این مفهوم به عنوان شایستگی روانی اجتماعی نیز نامیده می شود. تصور می شود که ژنتیک و سایر عوامل بیولوژیکی در خشم/عصبانیت نقش دارند. محیط زیست نیز در این امر نقش دارد. تروما، ناکارآمدی خانواده و برخی از سبک های فرزندپروری (مانند تنبیه شدید و متناقض) نیز این احتمال را افزایش می دهد که کودک خشم و/یا عصبانیت را نشان دهد که در زندگی روزمره او اختلال ایجاد می کند. عصبانیت در کودکان می تواند نشانه بسیاری از مشکلات زمینه ای مختلف باشد. بنابراین در اصل درمان عصبانیت ابتدا باید بفهمیم که چه چیزی باعث آن می شود.

کلیدواژه ها:

عصبانیت در کودکان ، مهارت های زندگی ، کنترل خشم ، آموزش وپرورش ، مدارس