واکاوی عوامل موثر بر بهبود سرمایه اجتماعی در سکونتگاه های روستایی(مطالعه موردی: بخش اسفندقه، شهرستان جیرفت)

در دیدگاه سنتی مدیریت، سرمایه­های اقتصادی، فیزیکی و انسانی نقش بنیادین ایفا می­کند. ولی، در نگرش نوین، سکونتگاه­ها به بهبود سرمایه اجتماعی بیشتر نیاز دارند. چون، بدون بهبود سرمایه اجتماعی، بهره­گیری از دیگر سرمایه­ها امکان­پذیر نخواهد بود. بنابراین، موضوع سرمایه اجتماعی به مثابه یک مقوله بنیادین به شمار می آید. در این راستا این مفهوم به مثابه یک عامل انسجام بخش؛ نقش بنیادین در آسان­سازی توسعه ساختارهای شبکه محلی ایفا می کند. بدینسان، پژوهش حاضر با هدف وارسی عوامل موثر بر بهبود سرمایه اجتماعی در سکونتگاه­های روستایی بخش اسفندقه، شهرستان جیرفت انجام شد. بر این بنیان پژوهش حاضر، از نظر هدف کاربردی و از نگرش شیوه اجرای پژوهش، در گروه پژوهش­های پیمایشی و برحسب ماهیت داده­ها، از نوع پژوهش­های کمی است. جامعه آماری پژوهش شامل تعداد ۴۲ روستای دارای سکنه بخش اسفندقه بوده است. در این پژوهش برای تعیین حجم نمونه تصادفی در سطح روستا، تعداد ۳۰ روستا به ­صورت تصادفی انتخاب شد؛ تجزیه و تحلیل ویژگی­های جمعیت شناختی و تجمیع پرسش­ها برای ورود به مدل، و تحلیل سازه­ها و روابط بیان شده در چارچوب نظری با استفاده از نرم افزار تحلیل مسیر انجام شد. یافته­های پژوهش حاضر، حاکی از آن است، که عوامل نهادی، اجتماعی فردی و اقتصادی با متغیر سرمایه اجتماعی رابطه معناداری دارند. به گونه ای نتایج تحلیل مسیر نشان داد که عوامل نهادی با اثر کلی ۷۳۱/۰ و عوامل اجتماعی با اثر کلی ۶۵۶/۰ و عوامل اقتصادی با اثر کلی ۲۷۱/۰ به ترتیب بیشترین و کم­ترین تاثیر را در میان سایر عوامل موثر بر سرمایه اجتماعی داشته است.

کلیدواژه ها:

بخش اسفندقه ، سرمایه اجتماعی ، شهرستان جیرفت ، عامل اجتماعی ، عامل نهادی