مقایسه باورهای خودکارآمدی معلمان مدارس ابتدایی شهر کرمانشاه

خودکارآمدی یا کارآمدی شخصی به بازتاب باورهای فرد در مورد توانایی های خود برای انجام یک کار در یک زمینه خاص اشاره دارد(بندورا، ۱۹۹۷). باورهای خودکارآمدی مبنایی را برای بهزیستی، انگیزه و رشد شخصی افراد فراهم و یافتن نتایج مورد انتظار را تسهیل می کند. بنابراین، این مطالعه به صورت ویژه برای مقایسه باورهای خودکارآمدی معلمان مدارس ابتدایی در رابطه با جنسیت و محل زندگی آنها در مدارس دولتی شهر کرمانشاه، انجام شد. این پژوهش از نوع توصیفی پیمایشی بوده و محقق برای انجام این پژوهش از رویکرد کمی استفاده کرده است. همه معلمان مدارس ابتدایی شهر کرمانشاه جامعه هدف بودند. نمونه ای متشکل از ۷۵ معلم مرد و ۴۶ معلم زن مقطع ابتدایی با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب شدند. یافته های این مطالعه نشان داد: ۱) معلمان زن از باورهای کارآمدی بالاتری نسبت به معلمان مرد برخوردار بودند. ۲) معلمان مرد در مدیریت کلاس درس کارآمدتر از زنان بودند، اما معلمان زن از معلمان مرد در زمینه راهبردهای آموزشی و مشارکت دانش آموز کارآیی بیشتری داشتند و۳) یک اثر آماری معنادار برای جنسیت بر کارآمدی معلمان مدارس ابتدایی شناسایی شد.

کلیدواژه ها:

خودکارآمدی ، معلمان ، مدارس