تحلیل بادهای فرساینده و بررسی توان حمل رسوبات بادی در مناطق بیابانی استان اصفهان

در مناطق خشک و بیابانی باد نقش مهمی در فرسایش خاک دارد. مقدار انرژی باد و تغییر آن در جهت های مختلف، تاثیر زیادی روی مرفولوژی و تغییر شکل رخساره های فرسایش بادی دارد. هدف از این تحقیق تجزیه و تحلیل بادهای فرساینده و بررسی دبی و جهت حمل رسوبات ماسه ای در منطقه مورد مطالعه است. جهت انجام این پژوهش، داده های بادسنجی شش ایستگاه سینوپتیک استان اصفهان طی یک دوره آماری ۲۰ ساله (۱۳۹۲-۱۳۷۳) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یکی از بهترین روش ها برای تعیین فرسایندگی باد، استفاده از گلباد و گلماسه است. نتایج بدست آمده از تجزیه و تحلیل گلباد نشان داد که جهت بادهای غالب در منطقه مورد مطالعه مربوط به جهت های شمال شرق، غرب و شرق است. نتایج حاصل از محاسبه و ترسیم گلماسه ایستگاه ها نیز که بر اساس سرعت آستانه فرسایش بادی ۱۲ نات صورت گرفت، نشان داد که بردار برآیند یا جهت نهایی حمل ماسه از جنوب تا غرب به سمت شمال تا شرق متغیر است. حداقل و حداکثر مقدار پتانسیل حمل ماسه ۳/۱۰۵ و ۷/۵۹۴  واحد برداری است که به ترتیب به ایستگاه های کاشان و اردستان مربوط است.

کلیدواژه ها:

فرسایش بادی ، تپه های ماسه ای ، گلباد ، گلماسه ، استان اصفهان