لزوم توجه به سواد عاطفی در نظام تعلیم و تربیت

اگر می خواهید به یک جامعه یادگیری مشتاق و حمایت کننده دست یابید که در آن احساس تعلق وجود داشته باشد، جایی که هر دانش آموز به دلیل مشارکت منحصربه فردش ارزشمند است، جایی که کودکان اعتماد، استقلال و انعطاف پذیری را برای لذت بردن از چالش ایجاد کرده اند، خلاقیت را کشف کنید. و به طور کامل در تجارب یادگیری غنی و عمیق شرکت کنید، جایی که کودکان به یکدیگر احترام می گذارند و نسبت به دستاوردهای خود احساس غرور می کنند، پس می توانید با در نظر گرفتن سواد عاطفی شروع کنید. سواد عاطفی اصطلاحی است که برای توصیف توانایی درک و ابراز احساسات استفاده می شود. سواد عاطفی شامل خود آگاهی و شناخت احساسات فردی و آگاهی در مورد نحوه کنترل آنها، مانند توانایی برای آرام ماندن به هنگام عصبانیت یا اطمینان به خود به هنگام شک و تردید می باشد. هوش هیجانی شالوده توانایی ما به عنوان انسان را برای تعامل موفقیت آمیز با یکدیگر تشکیل می دهد. تحقیقات نشان می دهد که در مقایسه با کودکانی که قادر به شناسایی، درک و پاسخگویی به احساسات خود یا دیگران نیستند، کودکانی که این مهارت ها را دارند مجموعه خاصی از ویژگی ها را نشان می دهند. برای مقابله با مشکلات و رویدادهای سریع زندگی، به کودکان آموزش داده می شود که احساسات خود را شناسایی و تشخیص دهند که به آنها کمک می کند هوش هیجانی را رشد دهند و توانایی مقابله با احساسات خود را ایجاد کنند. هدف از مقاله حاظر بررسی چالش های یادگیری سواد عاطفی در میان دانش آموزان در نظام آموزشی می باشد. این پژوهش بر اساس مطالعات کتابخانه ای و به صورتی توصیفی است که شامل منابع و پشتیبانی برای کمک به شما برای حمایت از کودکان و نوجوانان برای تبدیل شدن به بزرگسالانی با سواد عاطفی است.

کلیدواژه ها:

سواد عاطفی ، مدرسه ، هوش هیجانی ، نظام تعلیم و تربیت ، معلمان