مطالعه اثر بی وزنی بر بیان مارکرهای رگزایی در سلول های پیش ساز اندوتلیال

مطالعه تاثیر بیوزنی بر سلول های پیش ساز اندوتلیال، هم در فهم تغییرات قلبی در فضانوردان، و هم در استفاده از بیوزنی به عنوان محرکی برای رگزایی به منظور سلول درمانی بیماری های قلبی موثر است. هدف از مطالعه حاضر بررسی اثر بیوزنی بر مارکر رگزایی VEGFR- ۲ و CD۳۴ بود. پس از استخراج سلول های پیش ساز از خون محیطی و تایید آن، بیان ژن ها با روش real-time PCR و زنده مانی سلول ها با روش MTT بررسی شد. سلول های استخراج شده از لحاظ شکل و شاخص های سطحی CD۳۱و CD۱۴۴ پیش ساز اندوتلیال بودند. بیوزنی منجر به افزایش ۵/۳ برابری ژن VEGFR- ۲ پس از ۲۴ ساعت شد. بیان CD۳۴ ۵۰٪ پس از ۳ ساعت افزایش یافت اما پس از ۲۴ ساعت به سطح کنترل رسید. به نظر می رسد بیوزنی تاثیر مثبت بر بیان مارکرهای رگزایی و تحریک سلول های پیش ساز اندوتلیال دارد و ممکن است بتوان از آن به عنوان محیطی جدید برای تمایز این سلول ها به عروق خونی و سلول درمانی بیماری های قلبی استفاده کرد.

کلیدواژه ها:

سلول های پیش ساز اندوتلیال ، بیوزنی ، مارکر رگزایی