تبیین مدل عملکرد تحصیلی بر اساس خودکارآمدی تحصیلی و اهداف پیشرفت با میانجیگری راهبردهای شناختی یادگیری در دانش آموزان رشته ریاضی - فیزیک

هدف پژوهش حاضر، تبیین مدل عملکرد تحصیلی بر اساس خودکارآمدی تحصیلی و اهداف پیشرفت با میانجیگری راهبردهای شناختی یادگیری در دانش آموزان رشته ریاضی - فیزیک شهر تهران است. جامعه آماری کلیه دانش آموزان رشته ریاضی - فیزیک بودند که از آن میان با روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای چند مرحله ای، ۴۷۰ نفر انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش عبارت از، پرسشنامه اهداف پیشرفت میگلی و همکاران (۱۹۹۸)، پرسشنامه خودکارآمدی تحصیلی موریس (۲۰۰۱) و مقیاس استاندارد راهبردهای انگیزشی برای یادگیری پینتریچ و همکاران (۱۹۹۱) بودند. داده های پژوهش با استفاده از روش مدل سازی معادلات ساختاری تحلیل شدند. نتایج نشان داد تمام مدلهای متغیرهای پژوهش از برازش مطلوبی برخوردار بودند. در مدل مفروض اهداف پیشرفت با عملکرد تحصیلی با میانجی گری راهبردهای شناختی یادگیری دارای اثر کامل (۰/۰۲۵) و اثر مستقیم (۰/۱۵۵) و اثر غیرمستقیم (-۰/۱۴۰) غیرمعنادار بود. اثر خودکارآمدی تحصیلی با عملکرد تحصیلی با میانجی گری راهبردهای شناختی یادگیری دارای اثر کامل (۰/۳۸۲) و اثر مستقیم (۰/۳۵۱) معنادار بود، اما اثر غیرمستقیم (۰/۰۱۸) غیرمعنادار است. اثر خودکارآمدی تحصیلی، با عملکرد تحصیلی در سطح ۵ درصد معنادار بود. نتایج نشان داد، متغیر خودکارآمدی تحصیلی اثر معناداری بر عملکرد تحصیلی دارد و می تواند ۳۸ درصد از واریانس عملکرد تحصیلی را تبیین کند. از متغیر خودکارآمدی تحصیلی معلمان و مشاوران و والدین می توانند برای تقویت عملکرد تحصیلی دانش آموزان بهره ببرند.

کلیدواژه ها:

عملکرد تحصیلی ، خودکارآمدی تحصیلی ، اهداف پیشرفت ، راهبردهای یادگیری شناختی