تبیین مدیریتی نقش آموزش مجازی در خلاقیت ونو آوری فرهنگیان

تغییرات گسترده در عصر اخیر باعث تفاوت در هر حوزه ای شده است و آموزش نیز در این فرایند دچار تغییراتی شده است و الگوی آموزش به سمت رویکرد آموزش الکترونیک و مجازی رفته است. هدف این پژوهش تعیین رابطه آموزش مجازی و خلاقیت فرهنگیان برای گردآوری داده ها از پرسشنامه آموزش مجازی و پرسشنامه خلاقیت عابدینی (۱۳۷۲) استفاده شده است. روش پژوهش از نوع کتابخانه ای .است نتایج این نوشتار نشان داده که میان میزان بهره گیری از فناوری اطلاعات و ارتباطات و خلاقیت و هر یک از مولفه های آن (سیالی، بسط ابتکار، انعطاف پذیری رابطه معنادار و مثبت وجود دارد استفاده از آموزش مجازی خلاقیت و مولفه های سیالی، بسط ابتکار و انعطاف پذیری را پیش بینی میکند و از لحاظ آماری معناداراست.

کلیدواژه ها:

آموزش مجازی ، خلاقیت ، نوآوری ، آموزش الکترونیک