اثربخشی درمان شناختی- رفتاری بر نشخوار فکری، نگرانی و پردازش های عصب شناسی زنان افسرده

مقدمه: مطالعات نشان داده اند که بیماران افسرده در طول دوره بیماری دچار کندی در پردازش اطلاعات می گردند. پژوهش حاضر با هدف اثربخشی درمان شناختی- رفتاری بر نشخوار فکری، نگرانی و پردازش های عصب شناسی زنان افسرده  انجام شد. روش: این پژوهش از نوع طرح های آزمایشی بود. جامعه آماری پژوهش، کلیه زنان افسرده مراجعه کننده به مراکز روانپزشکی شهر تبریز در سال ۱۳۹۹بودند و نمونه مورد نظر از این بیماران به صورت در دسترس انتخاب شدند.  جهت جمع آوری اطلاعات از پرسشنامه های نگرانی ایالت پنسلوانیا (۱۹۹۰)، نشخوار فکری نولن- هوکسیما (۱۹۹۱)، افسردگی بک (۱۹۶۱)، دستگاه الکتروآنسفالوگرافی ۶۴ کاناله و پروتکل شناختی- رفتاری بک (۱۹۸۳)  استفاده شد. اطلاعات جمع­آوری شده به کمک روشهای آماری توصیفی میانگین و انحراف معیار و روشهای آماری استنباطی تحلیل کوواریانس چند متغیره مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته ها: نتایج نشان داد که درمان شناختی رفتاری باعث کاهش نگرانی، نشخوار فکری و افسردگی و کاهش آلفا در منطقه F۴ و افزایش آلفا در منطقه F۳ می شود P<./.۱. نتیجه گیری: مبتنی بر همین یافته ها به روانشناسان و روانپزشکان پیشنهاد مر گردد که از مداخلات شناختی- رفتاری به عنوان مداخله ای موثر برای زنان افسرده بهره مند شوند.

کلیدواژه ها:

Anxiety ، Ruminant ، Neurology ، Depression ، Woman ، کلیدواژه ها: نگرانی ، نشخوار فکری ، عصب شناسی ، افسردگی ، زنان