بررسی آزمایشگاهی آبشستگی در چیدمانهای مختلف گروه لوله دو عددی با نسبت قطرهای ۶/۱ و ۲

خطوط لوله زیردریایی جزو زیرساخت های مهم محسوب شده و آبشستگی از عوامل تهدید کننده این لوله ها می باشد. مقاله پیش رو، سومین مقاله از سری مطالعات صورت گرفته بر روی آبشستگی گروه لوله افقی است . در این مطالعه به بررسی آزمایشگاهی در زیر گروه لوله دو عددی با قطرهای متفاوت، در دو نسبت قطر ۶/۱ ( لوله های با قطر ۲ و ۲/۳ سانتی متر) و ۲ (لوله های با قطر ۲ و ۴ سانتی متر) پرداخته شده است . آزمایش ها در کانالی به طول ۱۳متر، عرض ۴۶ سانتی متر و ارتفاع ۱ متر انجام شده است . برای مصالح بستر کانال، از ماسه با قطر میانه ذرات ۲۴/۰ میلی متر استفاده شده است . در این مطالعه ۱۲ آزمایش انجام شد که طی آنها، لوله ها در سه فاصله مختف از هم و در دو حالت قرارگیری مورد آزمایش قرار گرفتند. نتایج مطالعه نشان داد که محل قرار گیری لوله با قطر بزرگتر، محل تشکیل حداکثر عمق آبشستگی را تعیین می کند. همچنین اندازه لوله واقع در پایین دست ، با تاثیری که بر گردابهای تشکیل شده در حفره آبشستگی و پایین دست لوله ها دارد، می تواند باعث تغییر در حداکثر عمق آبشستگی شود. در حالت کلی بهینه ترین حالت برای دو لوله با قطر متفاوت از لحاظ آبشستگی ، حالتی است که لوله با قطر بزرگتر در سمت بالادست و لوله با قطر کوچکتر در سمت پایین دست قرار گیرند. همچنین نتایج آزمایش ها نشان داد که معیار قطر متوسط که در مطالعه قبلی ، بر اساس آزمایش های انجام شده در نسبت قطر ۲۵/۱ برابر قطر لوله کوچکتر به دست آمده بود، در نسبت قطر ۶/۱ نیز کاملا صادق است ، ولی در نسبت قطر ۲ جوابگو نیست .

کلیدواژه ها:

عمق آبشستگی ، گروه لوله ، دو لوله با قطر متفاوت ، نسبت قطر ۶/۱ ، نسبت قطر ۲