تبیین شیوه عملکرد و اهداف سیاست «فشار حداکثری» آمریکا در قبال جمهوری اسلامی ایران
سال انتشار: 1401
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 250
فایل این مقاله در 23 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_PSIW-11-2_005
تاریخ نمایه سازی: 10 اسفند 1401
چکیده مقاله:
هدف: دونالد ترامپ، از زمان مبارزات انتخاباتی، برجام را توافقی فاجعهبار برای ایالات متحده معرفی کرده و پس از پیروزی در انتخابات ریاست جمهوری سال ۲۰۱۶ و راهیابی به کاخ سفید نیز باوجود تمدید تعلیق تحریمهای ایران، این کشور را به نقض برجام متهم میکرد. برای ترامپ و تیم امنیت ملی وی، برجام توافقی ناقص بود که برنامه موشکی و سیاست منطقهای ایران را در بر نمیگرفت. از این رو ایالات متحده، پس از خروج از برجام، با بازگرداندن تحریمهای مرتبط با برنامه هستهای و وضع تحریمهای اضافه، درصدد اعمال فشار حداکثری بر ایران برآمد. با این توصیف، هدف پژوهش پیشرو، بررسی و تبیین این مساله است که نحوه عملکرد، سازو کار و اهداف سیاست فشارحداکثری ایالات متحده در دوره ترامپ، در قبال جمهوری اسلامی ایران چگونه بوده است. روش: روش پژوهش، کیفی از نوع تبیین علی بوده و روش گردآوری دادههای مورد نیاز، کتابخانهای و همچنین از منابع مکتوب و فضای مجازی بهره گرفته شده است. یافته ها: بر پایه یافته های پژوهش، ایالات متحده در دوره ریاست جمهوری ترامپ، از طریق «امنیتیسازی» حداکثری بر آن بود تا با بازنمایی مجدد ایران بهمثابه منبع عمده «تهدید» که این بار همه اقدامات ایران را در بر میگرفت و معرفی این اقدامات بهعنوان تهدیدی علیه صلح و امنیت بینالمللی، به اعمال فشار حداکثری علیه ایران بپردازد. به دیگر سخن، برای مشروعیتبخشی به سیاست فشار حداکثری علیه ایران، میبایست اقدامات ایران بهعنوان تهدیدی بینالمللی جلوه داده شود. بر این پایه، امنیتیسازی حداکثری ایالات متحده، سه محور بنیادین داشت که عبارت بود از: برنامه هستهای، برنامه موشکی و سیاست منطقهای ایران. نتیجه: با توجه به مواضع متفاوت و ناهمگون مخاطبان این سیاست، میتوان گفت این واقعیت مورد توجه و تصدیق خود غرب نیز قرار گرفته که سیاست فشار حداکثری دولت ترامپ، در عمل شکست خورده و دیپلماسی و توافق بهترین روش در قبال ایران است.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
علیرضا سمیعی اصفهانی
دانشیار و عضو هیات علمی گروه علوم سیاسی دانشگاه یاسوج
محمد حسین کمالی
دانش آموخته کارشناسی ارشد روابط بین الملل، دانشگاه علوم تحقیقات تهران
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :