اثر بافت خاک و روش آبیاری بر بهبود عملکرد و اجزای عملکرد دو رقم سیب زمینی شیرین [Ipomoea batatas (L.) Lam.]

این ازمایش به صورت کرت های دو بار خرد شده در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی در ۳ تکرار به اجرا درآمد. کرت های اصلی به بافت خاک (لومی و شنی)، کرت های فرعی به روش آبیاری (نشتی و قطره ای) و کرت های فرعی فرعی به رقم سیب زمینی شیرین (سفید و قرمز) اختصاص داده شد. درصد استقرار قلمه ها، مشخصات رویشی بوته، صفات کمی و کیفی ریشه ذخیره ای و نیز میزان بهره وری آب مصرفی اندازه گیری شد. نتایج نشان داد که وزن تر شاخساره، نسبت شاخساره به ریشه، تعداد، وزن و قطر ریشه ذخیره ای، طول بوته، تعداد شاخه و برگ، درصد قندهای احیاءکننده، قند کل و شاخص بهره وری مصرف آب به طور معنی داری تحت تاثیر بافت خاک قرار گرفتند. به جز صفت تعداد ریشه ذخیره ای، سایر صفات به طور معنی داری تحت تاثیر نوع روش آبیاری قرار گرفتند. بیشترین بهره وری مصرف آب (CPD) در خاک لومی با آبیاری قطره ای به ترتیب ۴۹۲/۵ و ۵۶۹/۴ کیلوگرم بر متر مکعب در دو رقم سفید و قرمز بود. براساس نتایج تجزیه علیت، عملکرد ریشه ذخیره ای به طور مستقیم تحت تاثیر وزن تر شاخساره (**۷۲۶/۰)، تعداد برگ (**۷۲۲/۰)، تعداد شاخه (**۷۱۰/۰)، وزن ریشه ذخیره ای (**۶۶۸/۰)، قطر ریشه ذخیره ای (**۴۴۹/۰)، طول بوته (**۳۵۲/۰) و طول ریشه ذخیره ای (**۳۱۴/۰) قرار گرفت. بر اساس نتایج حاصل از این پژوهش کاشت رقم قرمز در خاک لومی با آبیاری نشتی در مرحله استقرار قلمه ها، آبیاری قطره ای در طول فصل رشد و آبیاری مجدد نشتی در مرحله پرشدن غده، به عنوان راهکاری در تولید بهینه غده خوراکی سیب زمینی شیرین در منطقه میناب موفق تر می باشد.

کلیدواژه ها:

بافت خاک ، بهره وری مصرف آب ، روش آبیاری ، ریشه ذخیره ای