اثر محلول پاشی سیلیسیوم بر برخی ویژگی های رویشی و زایشی توت فرنگی در شرایط کشت بدون خاک

سیلیسیوم یکی از عناصر غذایی مفید برای رشد گیاهان می باشد که در کشت های خاکی، نیاز گیاه به این عنصر تا حدودی تامین می شود اما در کشت های بدون خاک مقدار آن ممکن است، کافی نباشد. بنابراین هدف از اجرای این پژوهش، بررسی تاثیر سیلیسیوم بر ویژگی های کمی و کیفی دو رقم توت فرنگی در کشت بدون خاک بود. آزمایش به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار و سه بوته در هر تکرار انجام شد. محیط کشت مورد استفاده شامل پرلایت و کوکوپیت (۱:۱) و محل انجام آزمایش گلخانه ای واقع در شهر یاسوج بود. محلول پاشی سیلیسیوم در چهار سطح (۰، ۲۰۰، ۴۰۰ و ۶۰۰ میلی گرم در لیتر از منبع سیلیسیلیک اسید) و رقم در دو سطح ( پاروس و اروماس) فاکتورهای مورد بررسی در این آزمایش بودند. صفاتی از قبیل تعداد برگ، متوسط وزن میوه، تعداد میوه در بوته، میانگین عملکرد تک بوته، شاخص سبزینه برگ و میزان ویتامین ث میوه اندازه گیری شد. نتایج نشان داد که اثرات سیلیسیوم و رقم بر عملکرد تک بوته، وزن میوه، تعداد برگ و شاخص سبزینگی برگ توتفرنگی معنی دار می باشد. بیشترین عملکرد تک بوته در رقم پاروس به مقدار ۱۲۱۸ گرم در مقایسه با رقم اروماس به دست آمد. گیاهان تیمار شده با سیلیسیوم ۴۰۰ میلی گرم در لیتر بیشترین میزان عملکرد را در مقایسه با گیاهان تیمار نشده نشان دادند. کاربرد سیلیسیوم ۴۰۰ میلی گرم در لیتر و رقم پاروس در کشت بدون خاک توت فرنگی توصیه می گردد.

کلیدواژه ها:

اروماس ، پاروس ، سیلیسیک اسید ، عملکرد و فتوسنتز