تاثیر ورزش بر رفتارهای فردی و اجتماعی (باتاکید برنقش خانواده)

ورزش عبارت است از فعالیتی نهادینه که مستلزم کاربرد نیروی جسمانی شدید با استفاده از مهارت های جسمانی پیچیده بوسیله شرکت کنندگانی که توسط عوامل درونی و بیرونی تحریک می شوند. این تعریف با فعالیت هایورزشی سازمان یافته ارتباط پیدا می کند از نظر سازمان بهداشت جهانی؛ تندرستی صرفا نداشتن بیماری و ضعف نیست، بلکه منظور از آن سلامتی کامل جسمی، ذهنی، اجتماعی و روحی است . در حقیقت دو هدف عمدهتندرستی، به تاخیر انداختن مرگ و بیماری است. ورزش بر قوای جسمی و قوای روانی اثر گذار است . از آنجا که تربیت بدنی بخشی از تعلیم و تربیت و وسیله سالم سازی انسان ها و در نهایت جامعه تعریف شده است، فرهنگ حام ارزش های معمول جامعه ایجاد می کند که این رشته در چارچوب ملاک ها و معیارهای همان جامعه مطرح و پیگیری شود و تمام زیر مجموعه های ان نیز منشعب از معیارهای متداول جامعه باشد. در جوامع اسلامی نیز با توجه به این که کلیه سیاست گذاری ها در خدمت مکتب است، تربیت بدنی نیز جدای از این اصل کلی نیست و ضمن این که پی ریزی این علم بر مبنای مسائل جسمانی و فیزیکی است، در نهایت وسیله ای است که در کمال و تعالی انسان ها موثر بوده و می تواند گامی در جهت اهداف غایی انسان ها که همان سیر الی ا... است، بردارد. برخی از خانواده ها برای مهمانی یا صرف یک وعده غذا در یک رستوران یا رفتن به خرید، سینما و ... برنامه ریزی می کنند اما کمتر خانواده ای را سراغ داریم که برای رفتن به ورزشگاه و پارک، آن هم به منظور انجام ورزش برنامه ریزی کنند. شاید بعضی از ما بهانه کنیم که وقت نداریم و یا هزینه زندگی و تحصیل فرزندانمان زیاد است و مجبوریم بیشتر کار کنیم و ... اما اگر آمار سازمان بهداشت جهانی را بدانیم نگاهمان به این موضوع تغییر می کند. سازمان بهداشت جهانی اعلام کرده است که به ازای هر دلار سرمایه گذاری در بخش تربیت بدنی می توان ۳ . ۲ دلار در بخش درمانی صرفه جویی کرد.

کلیدواژه ها:

ورزش ، خانواده ، رفتارفردی ، رفتار اجتماعی