حسابداران و افزایش بهره وری آب: تحلیل عاملی اکتشافی و تاییدی

امروزه کمبود منابع آبی به یکی از دغدغه ­های جدی جامعه بشری تبدیل گشته، بطوریکه راهکارهای فنی و مهندسی به تنهایی قادر به حل این معضل نبوده و توجه به جنبه­ های غیرفنی آن به یک ضرورت انکارناپذیر تبدیل گشته است. از این رو پژوهش حاضر تلاش دارد تا با استفاده از مدل­سازی معادلات ساختاری و از طریق رویکرد تحلیل عاملی اکتشافی و تاییدی نقش حسابداران در افزایش بهره ­­وری آب را مورد مطالعه و بررسی قرار دهد. این پژوهش به لحاظ هدف کاربردی و به لحاظ روش گردآوری داده‎ ها توصیفی- پیمایشی، از نوع همبستگی است. داده های پژوهش از طریق توزیع پرسش‎نامه بین ۱۶۸ حسابدار شاغل در غرب کشور جمع آوری شده است. دوره زمانی پژوهش حاضر نیمه اول سال ۱۴۰۰ می­ باشد. بر اساس یافته ­های پژوهش حاضر حسابداران می ­توانند از طریق سه مولفه هزینه ­یابی آب/ارزش گذاری اقتصادی آب، گزارشگری آب و هزینه­ های شهرت در فرآیند مدیریت بهره ­وری آب ایفای نقش نمایند. براساس تحلیل عاملی تاییدی مرتبه دوم بار عاملی سه مولفه مذکور بر روی سازه اصلی (نقش حسابداران در افزایش بهره ­وری آب) به ترتیب عبارتند از: هزینه یابی آب/ ارزش گذاری اقتصادی (۰/۷۴) و گزارشگری آب (۰/۶۹) و هزینه ­های شهرت (۰/۶۲). همچنین یافته ­های پژوهش نشان می دهد متغیر جمعیت­ شناختی سنوات خدمتی بر روی هر سه سازه و متغیر جنسیت فقط بر سازه ارزش ­گذاری اقتصادی تاثیرگذار هستند. بقیه متغیرهای جمعیت شناختی (سن، مدرک تحصیلی و نوع سازمان) بر روی سازه­ های اصلی پژوهش تاثیر معناداری ندارند.

کلیدواژه ها:

بهره وری آب ، حسابداران ، ارزشگذاری اقتصادی ، گزارشگری ، هزینه های شهرت