نقش روابط عمومی در پایدارسازی سازمان

بدون فرهنگ توسعه، توسعه گسترش نیافته و تثبیت نمی شود. ضرورت جامعه امروز ما نه مدرن سازی که فرهنگ سازی است از آن جهت که هم از یافته ها و دستاوردهای دنیای مدرن و ابزارهای تکنولوژی به نحوه درست استفاده کنیم و با بهره گیری از آنها به نتایج مطلوب دست یابیم و هم دچار از خود بیگانگی فرهنگی نشده، هویت ملی خویش را حفظ کنیم. پایداری سازمان وابسته به ایجاد توازن بین منافع مالی، اقتصادی، اجتماعی و زیست محیطی سازمان می باشد و به ذینفعان مستقیم و غیرمستقیم سازمان مرتبط می باشد. باتوجه به پیچیدگی محیط داخلی و خارجی سازمان ها و نهادهای اجتماعی تحولات زیادی در محیط های کسب و کار سازمان ها رخ داده است. بنابراین تعالی و ماندگاری سازمان ها در گرو هماهنگی با تغییرات محیطی است و لازم است نگرشی نو در تدوین استراتژی های سازمانی صورت گیرد. در این راستا کسب رضایت گروه های متعدد ذینفعان (ذینفعان داخلی سازمان و ذینفعان خارجی) لازمه توسعه و تعالی سازمانی محسوب می شود. دراین میان واحدهای روابط عمومی درسازمان نقش اصلی ومحوری را دراین خصوص عهدار بوده وباید با اتخاذ روش ها، تکنیک ها وبا استفاده از ابزارهای ارتباطی گوناگون این مهم را درسازمان اجرایی نمایند. روابط عمومی مشاور امین مدیر و کلیه کارکنان دستگاه است. پس لازم لست که مدیر و کارکنان صد در صد به وی اعتماد داتشه باشند. روابط عمومی آئینه زیبایی هاست. یک اتاق شیشه ای است که تز هر طرف آن، همه چیز زیبا دیده می شود. روابط عمومی چشم و چراغ یک دستگاه است. روابط عمومی است که باید همه چیز را ببیند و همه چیز را نیز زیبا بنمایاند. روابط عمومی حافظ منافع دستگاه مربوطه و مردمی است که با آن سر و کار دارند.

کلیدواژه ها:

پایدارسازی سازمان