تاثیر تمرینات مقاومتی با و بدون تحریکات الکترومغناطیس پالسی بر قدرت عضلانی و تعادل بیماران هموفیلی شدید A

مقدمه: افزایش قدرت عضله و انجام ورزش های مقاومتی همواره به عنوان یکی از راه های بالقوه برای بهبود تعادل در نظر گرفته شده است. در این مطالعه اثر تمرینات مقاومتی با و بدون میدان الکترومغناطیس پالسی بر قدرت عضلانی و تعادل بیماران هموفیلی شدید A بررسی شد. مواد و روش ها: ۳۲ بیمار هموفیلی شدید A (۱۸ تا ۳۵ ساله) به صورت تصادفی در سه گروه تمرین مقاومتی، تمرین مقاومتی توام با میدان الکترومغناطیسی پالسی (مگنت) (Pulsed electromagnetic field یا PEMF) و شاهد قرار گرفتند. گروه تمرین مقاومتی (۴۰-۳۰ دقیقه تمرینات مقاومتی تنه و اندام ها با ۶۰-۵۰ درصد ۱RM (Repetition maximum) (تکرار بیشینه) به صورت پیش رونده و ۳۰ دقیقه میدان مگنت به صورت دارونما) و گروه تمرین مقاومتی توام با مگنت، تمرینات با همان شدت، ولی تکرار کمتر و سپس ۳۰ دقیقه تحریک PEMF با فرکانس ۳۰ هرتز و شدت ۴۰ گوس، ۶ هفته و ۳ جلسه در هفته درمان شدند. در گروه شاهد هیچ تداخلی انجام نشد. میزان قدرت عضلانی بر حسب ۱RM و آزمون های تعادل (One leg standing، Near tandem stand، Timed up and go و Timed sit to stand) قبل و بعد از ۶ هفته اندازه گیری گردید. یافتهها: انجام ۶ هفته تمرین مقاومتی و تمرین مقاومتی توام با PEMF، باعث بهبودی معنی دار آزمون های تعادلی و قدرت عضلانی نسبت به گروه شاهد و مقادیر پایه شد. نتیجهگیری: انجام تمرینات مقاومتی با و بدون PEMF در افزایش قدرت عضلانی و تعادل بیماران هموفیلی موثر است. کلید واژه ها: هموفیلی A، میدان الکترومغناطیس پالسی، تمرینات مقاومتی، تعادل