بررسی رابطه بین وضعیت جلو آمدن سر و نقاط ماشه ای در عضله تراپزیوس با گردن درد مزمن

مقدمه: گردن درد مزمن یکی از علل شایع مراجعه افراد به مراکز فیزیوتراپی است که ممکن است در ارتباط با وضعیت نامناسب بدنی از جمله قرار گرفتن طولانی سر، گردن و شانه ها در وضعیت نامناسب در حین کارهای روزمره باشد. این تحقیق به منظور بررسی رابطه گردن درد مزمن و نقاط ماشه ای با جلو آمدن سر در افراد مبتلا به گردن درد در محدوده سنی ۶۰-۲۰ سال در مقایسه با افراد سالم انجام شد. مواد و روش ها: در پژوهش حاضر، ۳۱ بیمار دارای درد مزمن گردن و ۳۱ فرد سالم شرکت داشتند. توسط یک دوربین دیجیتال از افراد و از نمای جانبی راست عکس هایی تهیه شد و با استفاده از نرم افزار ImageJ زوایای جلو آمدن سر و شانه اندازه گیری شد. از آزمون های t و ۲c برای تحلیل اطلاعات استفاده شد. یافته ها: ارتباط معنی داری بین درد مزمن گردن و جلو آمدن سر به دست آمد (۰۰۰۱/۰ > P). به این صورت که در افراد بیمار نسبت به افراد سالم میانگین زوایای جلو آمدن سر کمتر بود، یعنی جلوآمدگی سر بیشتر بود. همچنین ارتباط معنی داری بین درد مزمن گردن و جلو آمدن شانه وجود داشت (۰۰۰۱/۰ > P). به این صورت که در افراد بیمار نسبت به افراد سالم جلوآمدگی شانه بیشتر بود. ارتباط قوی و معنی داری بین گردن درد مزمن با وجود نقاط ماشه ای در عضله تراپزیوس دیده شد (۰۰۰۱/۰ > P). نتیجه گیری: با توجه به وجود رابطه بین گردن درد مزمن و جلو آمدن سر و شانه می توان در برنامه درمانی این بیماران بر اصلاح وضعیت های نامناسب سر و شانه تاکید کرد. همچنین با توجه به رابطه نقاط ماشه ای عضله تراپزیوس با گردن درد پیشنهاد می گردد که در معاینه بیماران مبتلا به گردن درد مزمن وجود این نقاط ماشه ای بررسی شود و در درمان این بیماران به کمک روش های مختلف فیزیوتراپی این نقاط خاموش گردند. کلید واژه ها: گردن درد مزمن، جلو آمدن سر، جلو آمدن شانه