بررسی اثربخشی درمان کامپیوتری بر مهارت نامیدن بیمار مبتلا به زبان پریشی ناروان: یک مطالعه مورد- منفرد

مقدمه: آنومیا یا اختلال نامیدن، علامت اصلی زبان پریشی محسوب می شود. اگرچه درمان های مختلفی در زمینه نقص نامیدن وجود دارد، اما با توجه به ظهور تکنولوژی، یکی از شیوه های گسترش یافته امروزی، استفاده از کامپیوترها در درمان می باشد. هرچند اثربخشی درمان های کامپیوتری در زبان های مختلف بررسی شده است، اما به علت عدم بررسی این درمان ها در زبان فارسی، مطالعه حاضر با هدف تعیین اثربخشی درمان کامپیوتری توانا بر مهارت نامیدن بیمار مبتلا به زبان پریشی ناروان صورت گرفت.مواد و روش ها: این پژوهش به صورت طرح مورد- منفرد بود که در آن یک بیمار مبتلا به زبان پریشی ناروان با نقص نامیدن، جهت دریافت درمان کامپیوتری انتخاب گردید. همچنین، جهت بررسی اثر تعمیم، مجموعه ای از کلمات غیر آموزشی در نظر گرفته شد. داده ها با استفاده از روش تحلیل دیداری و اندازه اثر درصد داده های غیر همپوشان (Percentage of non-overlapping data یا PND) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.یافته ها: درمان کامپیوتری منجر به بهبودی توانایی نامیدن در مواجهه در بیمار گردید (۱۰۰ = PND). همچنین، بهبودی در حفظ و تعمیم آیتم های غیر آموزشی در نتیجه این درمان حاصل شد (۱۰۰ = PND).نتیجه‎گیری: نتایج مطالعه حاضر از تاثیر درمان کامپیوتری توانا بر بهبود مهارت نامیدن بیمار مبتلا به زبان پریشی ناروان به عنوان یک درمان موثر، فشرده، کم هزینه و مورد پذیرش فرد در زبان فارسی حمایت می کند.

کلیدواژه ها:

زبان پریشی ، آنومی ، درمان مبتنی بر کامپیوتر