تاثیر برنامه آموزش کنترل قلدری بر رفتارهای ارتقاء دهنده سلامت نوجوانان قلدر
سال انتشار: 1398
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 414
فایل این مقاله در 14 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_SJSPH-17-2_007
تاریخ نمایه سازی: 1 بهمن 1401
چکیده مقاله:
زمینه و هدف: در سال های اخیر رفتارهای قلدری در میان نوجوانان مدارس رو به افزایش بوده و نگرانی هایی را برای روان شناسان، معلمان و خانواده های آن ها در سراسر جهان به همراه داشته است. لذا استفاده از روش های کنترل قلدری در مدارس حائز اهمیت است. از این رو هدف از پژوهش حاضر تاثیر برنامه آموزش کنترل قلدری بر رفتارهای ارتقاء دهنده سلامت نوجوانان قلدر شهر تهران بود.
روش کار: جامعه آماری دانش آموزان ۱۲ تا ۱۷ ساله مدارس دولتی شهر تهران را شامل می شود. تعداد ۴۰ نفر (۲۰ نفر گروه کنترل و ۲۰ نفر گروه آزمایش) به روش تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل گمارده شدند. با بهره گیری از یک طرح آزمایشی پیش آزمون-پس آزمون و پیگیری یک ماهه با گروه کنترل ابتدا پرسشنامه های قلدری هارتر و رفتارهای ارتقاء دهنده سلامت بر روی هر دو گروه اجرا شد و سپس کاربندی آزمایشی آموزش کنترل قلدری در ۸ جلسه بر روی گروه آزمایش اجرا و بعد از اتمام جلسات پس آزمون برای هر دو گروه ارائه شد. پس از آن پیگیری یک ماهه به اجرا درآمد. برای تحلیل داده ها از روش تحلیل واریانس چندمتغیری اندازه گیری مکرر به کمک نرم افزار SPSSV۲۲ استفاده شد.
نتایج: یافته ها نشان داد که برنامه آموزشی کنترل قلدری به شیوه شناختی-رفتاری بر رفتارهای ارتقای سلامت بین دو گروه در سه مرحله ارزیابی تفاوت معنی داری ایجاد کرده است (۰۵/۰>p).
نتیجه گیری: بر اساس نتایج حاصل از این پژوهش می توان گفت آموزش کنترل قلدری بر رفتارهای ارتقاء دهنده سلامت نوجوانان ۱۲ تا ۱۷ ساله اثربخش بوده و می توان از این آموزش جهت ارتقای سلامت آن ها استفاده کرد و آگاهی والدین، معلمان، مدیران و سایر متخصصان از این آموزش ها می تواند اثربخش باشد.
کلیدواژه ها:
Bullying Control Training Program ، Health Behaviors ، Adolescents ، آموزش کنترل قلدری ، رفتارهای سلامت ، نوجوانان
نویسندگان
افضل اکبری بلوطبنگان
Student, Faculty of Psychology and Education Science, Semnan University, Semnan, Iran
سیاوش طالع پسند
Associate Professor, Faculty of Psychology and Education Science, Semnan University, Semnan, Iran
علی محمد رضایی
Assistant Professor, Faculty of Psychology and Education Science, Semnan University, Semnan, Iran
اسحق رحیمیان بوگر
Associate Professor, Faculty of Psychology and Education Science, Semnan University, Semnan, Iran
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :