اثربخشی برنامه مداخله ای مبتنی بر آموزش ارتباط کارکردی بر مهارت های اجتماعی و ارتباطی کودکان با اختلال طیف اوتیسم
محل انتشار: فصلنامه سلامت روان کودک، دوره: 9، شماره: 2
سال انتشار: 1401
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 402
فایل این مقاله در 14 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_CHILD-9-2_006
تاریخ نمایه سازی: 25 دی 1401
چکیده مقاله:
زمینه و هدف: اختلال طیف اوتیسم، اختلالی عصب روان شناختی است که به صورت ثانویه به مشکلات در عملکردهای شخصی، اجتماعی، و تحصیلی منجر می شود. از این جهت پژوهش حاضر با هدف تدوین و اثربخشی برنامه مداخله ای مبتنی بر آموزش ارتباط کارکردی در مهارت های اجتماعی و ارتباطی کودکان با اختلال طیف اوتیسم انجام شد.
روش: این پژوهش به لحاظ هدف، کاربردی و به لحاظ نحوه گردآوری اطلاعات از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون- پس آزمون و پیگیری با گروه گواه بود. جامعه آماری تمامی کودکان با اختلال طیف اوتیسم سطح یک ۴ تا ۸ سال شهر تهران در سال ۱۳۹۸ و والدین آنان بود. از جامعه آماری مورد نظر تعداد ۳۰ کودک مبتلا به اوتیسم سطح یک با استفاده از معیارهای مختلف از کلینیک پدیده به صورت هدفمند انتخاب و به صورت تصادفی ساده در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. گروه آزمایش برنامه مداخله ای را در قالب پانزده جلسه دریافت کرد و گروه گواه برنامه های معمول مرکز توانبخشی را دریافت کردند. ابزار گردآوری داده ها شامل مقیاس رتبه بندی اوتیسم گیلیام (جیمز و گیلیام، ۲۰۰۳)، پرسشنامه غربالگری اوتیسم با سطح یک و آسپرگر (اهلر و گیلبرگ، ۱۹۹۳)، و فهرست ارزشیابی اوتیسم (ریملند و ادلسون، ۱۹۹۹) بودند. در نهایت داده ها با استفاده از روش تحلیل کوواریانس چندمتغیری و آزمون t همبسته با آلفای تعدیل یافته توسط نرم افزار SPSS۲۶ تحلیل شد.
یافته ها: نتایج پژوهش نشان داد برنامه مداخله ای مبتنی بر آموزش ارتباط کارکردی در مهارت های اجتماعی و ارتباطی کودکان با اختلال طیف اوتیسم اثربخشی معناداری داشت (۰/۰۱P<). اندازه اثر برای مولفه های مهارتهای اجتماعی(۰/۸۷) و مهارتهای ارتباطی (۰/۹۲) بود. همچنین نتایج ازمون t همبسته نشان داد تاثیر برنامه آموزش ارتباط کارکردی در مرحله پیگیری نیز در مولفه های مهارتهای اجتماعی و ارتباطی اثربخش و پایدار بوده است.
نتیجه گیری: با توجه به یافته های پژوهش می توان نتیجه گرفت که مهارت های اجتماعی و ارتباطی در کودکان اوتیسم را می توان با آموزش، ارتقا داده و همچنین از برنامه درمانی مبتنی بر آموزش ارتباط کارکردی می توان به عنوان یک مداخله اثرگذار در بهبود مهارت های اجتماعی و ارتباطی در کودکان با اختلال طیف اوتیسم استفاده کرد.
کلیدواژه ها:
Children with autism spectrum disorder ، functional communication ، social skills ، communication skills ، کودکان با اختلال طیف اوتیسم ، ارتباط کارکردی ، مهارت های اجتماعی ، مهارت های ارتباطی
نویسندگان
مینو کرم پور
Science and Research Department, Islamic Azad University, Tehran, Iran
هادی هاشمی رزینی
Department of General Psychology, Faculty of Psychology and Educational Sciences, Kharazmi University, Tehran, Iran
مسعود غلامعلی لواسانی
Department of General Psychology, Faculty of Psychology and Educational Sciences, University of Tehran, Iran
سمیرا وکیلی
Department of Psychology and Education of Exceptional Children, Science and Research Unit, Islamic Azad University, Tehran, Iran
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :