اولویت بندی سکونتگاه های روستایی از نظر صنایع تبدیلی – تکمیلی کشاورزی در شهرستان زرین دشت

پیدایش فرصتهای جدید به منظور توسعه محلی و منطقه ای در گرو استفاده از ابزار مهم توسعه صنعتی است.صنعتی کردن روستاها باتوجه به رسالت و اهدافی که به دنبال خواهد داشت،گامی اساسی جهت نیل به توسعه پایدار روستایی می باشد.صنایع تبدیلی و تکمیلی از عوامل موثر در توسعه کشاورزی و روستایی و همچنین ایجاد اشتغال پایدار،کاهش ضایعات محصولات کشاورزی و نهایتا امنیت غذایی است.توسعه این صنایع درروستاها با توجه به امکانات موجود می تواند نقش موثری درتوسعه روستایی داشته باشد. هدف این پژوهش انتخاب بهترین دهستان برای ایجاد صنایع تبدیلی و تکمیلی در بین دهستان های شهرستان زرین دشت می باشد. روش تحقیق در این مطالعه، توصیفی – تحلیلی و مبتنی بر داده های دست اولی است .جامعه آماری تحقیق را تمام سرپرستان خانوارهای روستایی شهرستان زرین دشت(۷۹۲۷نفر) تشکیل می دهدکه ازمیان آنها حجم نمونه ای با استفاده از فرمول کوکران به تعداد ۳۱۰ پرسشنامه به صورت تصادفی ساده تکمیل شده است همچنین تعداد۳۰پرسشنامه توسط کارشناسان جهت وزن دهی شاخص ها تکمیل شده است. تجزیه وتحلیل یافته های پژوهش با استفاده ازتکنیک تاپسیس فازی انجام گرفته است که برای وزن دهی شاخص ها از مدل F.AHP استفاده شده است و برای ترسیم نقشه ها از نرم افزار ARC GIS استفاده شده است.نتایج پژوهش نشان می دهد که دهستان خسویه با وزن۹۲۰/۰بهترین موقعیت برای ایجاد و تاسیس صنایع تبدیلی و تکمیلی در شهرستان را دارا می باشد و دهستان های زیرآب با وزن ۶۶۵/۰ ،ایزدخواست غربی با وزن ۶۱۸/۰دبیران با وزن ۲۷۶/۰و ایزدخواست شرقی با وزن ۱۴۸/۰به ترتیب در رتبه های دوم تا پنجم قرار می گیرند.

کلیدواژه ها:

اولویت بندی ، صنایع تبدیلی و تکمیلی ، توسعه روستایی ، تاپسیس فازی ، شهرستان زرین دشت